algemeen | Wetenswaardigheden | Allerlei dingetjes omtrent de ontwikkeling van koi en de hobby in het algemeen

Wetenswaardigheden

allerlei dingetjes die ertoe doen

Wat kan ik doen aan draadalgen in mijn vijver

De meeste hobbyisten maken er kennis mee: een startend algentapijt aan de wand, waarbij enkele slierten binnen zeer korte tijd kunnen uitgroeien tot tentakels van meer dan een meter. Dit fenomeen, draadalgen, ontsiert de vijver maar is een natuurlijk proces. Dat neemt niet weg dat de meeste hobbyisten deze draadalgen liever zien gaan dan komen.

draadalgen
 

Oorzaak


Draadalgen voeden zich met aanwezige voedingsstoffen in het water (zoals ammonium/ammoniak, nitraat en fosfaten) en ontwikkelen onder invloed van licht. Het lijkt dan ook evident om, als men aan een van deze twee categorieën gaat sleutelen, het aanpakken van draadalgen een peulenschil lijkt. De praktijk is echter weerbarstig, en er lijken nog andere factoren in het spel. Zo rapporteren koihouders in de winter vaak draadlagen (terwijl er minder licht is), en schreeuwen koihouders met een startende vijver in het eerste jaar moord en brand om de ongebreidelde groei van de draadalgen. Maar er zijn minstens evenzoveel gevallen die juist het tegenovergestelde rapporteren, en dat maakt het een beetje ongrijpbaar. Ook zeer frequent water verversen is hier niet direct de sleutel voor succes, dit komt mede door de al aanwezige hoeveelheid voedingstoffen in het drinkwater (dat per regio ook nog verschilt).

Het is dus geen wet van meden en perzen dat je kan zeggen dat bijvoorbeeld je nitraatgehalte te hoog is, of dat de fosfaten in hoge concentraties aanwezig zijn. Wat bij de een lijkt te helpen werkt bij de ander niet bij voorbaat, het is daarom van belang om wat dieper in te zoomen op de specifieke problemen met draadlagen en wat daaraan te doen is.
 

Zijn draadalgen gevaarlijk?


Algen behoren tot de flora en fauna van een vijver, en in die zin onderdeel van het vijverleven. Er is echter een aantal situaties die kunnen leiden tot ongewenste situaties:
 
  • Indien u steuren heeft is oplettendheid geboden, deze zwemmen zich soms vast in draadalgen en zullen daardoor stikken. Een steur moet blijven zwemmen voor de zuurstofvoorziening dus ieder obstakel wat dat voorkomt is potentieel levensbedreigend (voor een karper geldt dit niet, dus niet van belang)
  • Uw afvoeren zoals bodemdrain(s) kunnen (gedeeltelijk) verstopt raken waardoor uw bioloog niet meer optimaal kan werken en daardoor uw waterkwaliteit verslechtert. Dit is onacceptabel, het brengt de leefomgeving van uw koi in direct gevaar.
  • Draadalgen groeien compact bij elkaar, en zijn een vangnet van vuil. Op ten duur kan dit vuil de waterkwaliteit negatief beïnvloeden, immers vuil dient zo snel mogelijk afgevoerd te worden door uw mechanische filtratie en niet in de vijver te verblijven.
  • Ze veroorzaken grotere pH-schommelingen. Onder invloed van de stikstofkringloop produceren algen overdag onder invloed van licht zuurstof door CO2 te onttrekken aan het water (waardoor de pH gaat stijgen), terwijl hetzelfde natuurlijke proces 's nachts zuurstof verbruikt en CO2 afgeeft (waardoor de pH daalt). Aangezien planten als draadalgen hier de drijvende kracht achter zijn zal het ontbreken van veel draadalgen zorgen voor minder omzetting en dus minder schommelingen. Nu kunnen koi wel wat hebben, maar een stabiele pH is wel fijn en zeker op erg warme dagen! Dan is mate waarin zuurstof in het water kan oplossen beduidend lager en kunnen vijverbewoners bij het krieken van de dag in de problemen komen doordat grote hoeveelheden draadalgen hun benodigde zuurstof verbruiken en omzetten in CO2!
 
Op de vraag of draadalgen gevaarlijk zijn is het antwoord dan ook "in ieder geval hinderlijk", en in sommige gevallen "inderdaad"!
 

Wat kan ik er aan doen?


Niets doen, laat de natuur haar gang gaan
De eerste methode is eenvoudig: niets doen. Zolang u alleen visueel een probleem heeft is het even op de tanden bijten, er is namelijk een goede kans dat uw draadalgenprobleem van tijdelijke aard is en uiteindelijk vanzelf oplost. De natuur is mooi wat dat betreft, maar is wel een beproeving voor uw geduld!
 
Oogsten, oogsten, en oogsten
Ingrijpen in uw bioloog is altijd een weloverwogen beslissing. Wanneer uw bioloog geen direct gevaar loopt is er een simpele methode om de draadalgen te beteugelen: oogsten! U  kunt bijvoorbeeld gebruik maken van een toiletborstel op een stok en een draaiende beweging maken, zodat u gelijk een suikerspin de draadalgen kunt oprollen. Als u dit portie dagelijkse gymnastiek doet is het meestal goed onder controle te brengen en te houden. Creatieve (of luie) hobbyisten bouwen een hulpmiddel die gebruikt kan worden op een schroefboormachine.
 
Natuurlijke competitie
U kunt ook gebruik maken van "natuurlijke competitie". In uw vijver wordt geconcurreerd om de voedingsstoffen, en algen zijn (naast uw eventuele andere vegetatie in uw vijver) wat dat betreft prima veelvraten van de afvalstoffen van uw vijverbewoners. U maakt vermoedelijk gebruik van een UVC-lamp uw vijver vrij te houden van groene zweefalgen zodat u uw koi goed kunt zien? Probeer uw UVC eens een periode uit te laten, een goede kans dat de groene zweefalgen terugkomen en de afname van licht en voeding in uw vijver een flinke knauw geeft aan uw groene draadalgentapijt. Er is een goed kans dat de draadalgen in aantal af zullen nemen en uiteindelijk teruggedrongen worden tot een mooi wandtapijtje van een paar centimeter, ook wanneer u later weer uw UVC gaat bijschakelen om uw zweefalgen kwijt te raken.
 
De noodgreep, weet wat u toevoegt aan uw water!
En als het dat echt moet, dan is er nog "de noodgreep": middelen tegen draadalgen toevoegen aan uw vijver wanneer uw bioloog in direct gevaar is. Nood breekt wet, maar de meeste middelen zijn ook gevaarlijk voor uw koi! Veel van deze anti-draadalgenmiddelen zijn namelijk gebaseerd op zink(-oxide) of koper (-sulfaat), deze  middelen worden opgeslagen in de organen van uw koi en zijn uiteindelijk kankerverwekkend! Effectief tegen algen, maar de gevolgen op langere termijn van deze middelen zijn onmiskenbaar gevaarlijk. Wees u hiervan bewust!

Een gezond middel dat u toevoegt bestaat in principe niet, maar als u de chemische weg MOET bewandelen zoek dan naar een middel dat gebaseerd is op “
monolinuron”:
 
https://en.wikipedia.org/wiki/Monolinuron

 
Monolinuron

Monolinuron is een pesticide dat valt onder de chemische middelen, dus ook zeker geen uitnodiging om aan uw vijverwater toe te voegen (!), maar gaat het niet zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat… Deze stof is bijvoorbeeld het actieve bestanddeel van Colombo Algisin. Een watermonster van dit middel is door
www.koi-ontwikkeling.info eerder getest en negatief bevonden op de aanwezigheid van kopersulfaat en zinkoxide. Een bijkomend voordeel is dat de werking van het middel langzaam intreedt en uw algen langzaam oplossen (2 a 3 weken). Daardoor kan uw biologische filter de natuurlijke filterwerking van de algen overnemen en verliest u geen directe filtercapaciteit. Wanneer u echt chemisch moet ingrijpen en de overige genoemde methoden geen hulp meer bieden, overweeg dan het gebruik van dit middel. En dan ook alleen in die gevallen!
 
Bron bestanddeel Colombo Algisin: http://www.ctb.agro.nl/ctb_files/140711_14495.PDF
Toelatingsnummer 14495 N

De toekomst van de Japanse Nishikigoi-industrie

De toekomst van de Japanse Koi-industrie



Proloog



Reeds aan het einde van de 19e eeuw is een prille basis gelegd voor de koi-industrie zoals wij deze heden ten dage kennen. De eerste mutaties van de wilde karper zorgden al snel tot een specialisatie: de “Nishikigoi”. Nu was de bakermat van de Nishikigoi, de Japanse prefectuur Niigata, totaal niet vergelijkbaar met het Niigata zoals wij dit nu kennen. Niigata is nog immer een relatief beperkt en toegankelijk en primitief gebied, maar in die tijd was het primair een (letterlijk) afgesloten gemeenschap van boeren families, waarvan een aantal de eerste stappen zetten tot de professionele kweek van Nishikigoi. In de wintermaanden was dit gebied totaal niet toegankelijk, en in de zomermaanden vonden maar weinig liefhebbers de weg naar de Nishikigoi. Het was dan ook een geheel lokale ambacht met weinig uitstraling naar andere delen van Japan, laat staan de rest van de wereld.

In de tweede helft van de 20e eeuw (1950 en later) begon zich daadwerkelijk een kleine industrie te vormen, en vestigden de eerste “huizen” hun naam. Naast voornaam en achternaam refereert men graag naar het “huis”, zodat duidelijk is welke kweker verantwoordelijk is voor een herkenbare vorm van nakomelingen: de eerste bloedlijnen werden gevestigd. Nog immer spreken namen van huizen als bijvoorbeeld “Dainichi” van de familie Mano en “Matsunosuke” van de familie Sakai tot de verbeelding. Het is dan ook deze periode geweest dat de industrialisatie van de Nishikigoi tot volle bloei kwam. En naarmate de kwaliteit van de koi met forse stappen voorwaarts bewoog nam ook de vraag naar dergelijke koi snel toe.

Marktdynamiek



Als men kijkt naar de vorming van een markt, en in dit geval de markt van de Nishikigoi in het bijzonder, dan kent deze een aantal fasen:

  • De initiatie. De groep van afnemers die direct aankopen en de markt vorming geven door het genereren van algemene interesse en publicaties
  • De piek van over-enthousiasme. Na de initiatie van de markt en het vormen van interesse komen er steeds meer volgers, aangetrokken door de positieve berichten en enthousiasme. De vorming van een “hype” is een feit! Koi-shops komen als paddestoelen uit de grond, de garage-verkoop kent geen grenzen, een ieder lift mee op succesverhalen om een graantje mee te pikken.
  • Het dal van desillusie. Naarmate de succesverhalen afnemen koelt het oorspronkelijke enthousiasme af en wordt individueel bepaald of in dit geval de koi-hobby brengt wat men daarvan vooraf had verwacht. In deze fase haken dan ook veel hobbyisten af, het is de fase waarin veel hobbyisten geconfronteerd worden met het ontbreken van kennis om koi op een gezonde wijze te kunnen houden en op welke wijze de ontwikkeling van koi daadwerkelijk gerealiseerd wordt
  • De stabilisering en beperkte groei. Slechts een klein gedeelte van de oorspronkelijke populatie op het hoogtepunt blijft over en de markt gaat over in een min of meer stabiele markt waarbij er zeker nog intreders zullen zijn maar de groei van de markt beperkt zal blijven. Deze groei wordt in deze fase voornamelijk gerealiseerd door innovatie (nieuwe technieken) of produktverbeteringen (in ons geval kwalitatief betere koi)

Men kan stellen dat het uitbreiden van de koi-markt eenzelfde dynamiek ondergaat, en dat deze verdere verbreiding over de wereldbol niet overal in hetzelfde tempo plaatsvindt. Sommige landen of werelddelen hebben nog niet eens kennisgemaakt met het fenomeen “Nishikigoi” wat ons allen bezighoudt en voldoening geeft. Althans, wanneer de hobby energie geeft in plaats van energie kost want in het laatste geval raakt de hobbyist snel gedesillusioneerd. Wat dat betreft kunnen we onszelf zeker herkennen in fasering van de ontwikkeling van een markt, het is eenzelfde curve die wijzelf ook doormaken in deze hobby!

Wanneer men kijkt naar de algemene markt van de Nishikigoi, dan zijn bovenstaande fasen goed herkenbaar:

Marktdynamiek van de Koi industrie gedurende de afgelopen 70 jaar
Deze afbeelding, wat een representatie is van de ontwikkeling van de industrie der Nishikigoi, wordt in het vervolg van dit artikel verder toegelicht.

De Nishikigoi verovert Engeland



Het was pas in de jaren 70 dat de Nishikigoi enige populariteit in Europa begin te krijgen. Een eigenzinnige Engelsman, Peter Waddington, opende de deuren tot de Nishikigoi voor de Engelse markt en de import van Japanse koi kwam in een stroomversnelling. In eerste instantie een echte hobby voor de “happy few”, welgestelden die toch forse bedragen wilde neertellen voor een vis waarvan nog amper bekend was op welke wijze deze in volle gezondheid gehouden moest en kon worden. Voor de Japanse markt betekende extra afzetkanalen natuurlijk ook extra mogelijkheden om hun kweek verder uit te breiden, steeds meer Japanse kwekers konden langzaam in hun levensonderhoud voorzien met het kweken van hoogwaardige Nishikigoi. Met een aanwakkerende interesse werd Nishikigoi vanzelf ook beter bereikbaar voor de professionele hobbyist en zo kon het gebeuren dat de aanvoer van Japanse koi grote vormen aan kon nemen.

Nu was het in die tijd ook zo dat de kennis van hoogwaardige Nishikigoi niet wijd verspreid was. Dit komt men nu ook nog wel eens tegen, het is nog immer moeilijk om de basiswaarde van een levend schilderij als onze koi objectief te kunnen bepalen. Dit is nooit gelukt en zal misschien ook nooit lukken, maar het is wel deze mantra geweest die lange tijd als vervelende onderstroom de hobby heeft bepaald. Er zijn nog legio mensen die denken dat een Japanse koi per definitie de prijs van een leuke middenklasse auto heeft , en dit zal misschien ook wel zo blijven in de toekomst. Een nadeel van deze situatie is dat een dergelijk “produkt” dan ook wel verwachtingen schept, en zelden konden deze worden ingelost door de geïmporteerde top-koi. Het gevolg hiervan was dat de markt afzwakte: de desillusie was begonnen...

De Nishikigoi verovert Amerika



Waar de Engelse markt afkoelde en vele hobbyisten teleurgesteld de arena verlieten, stonden in Amerika een nieuwe generatie hobbyisten op en brachten nieuwe vraag in de markt. Op deze wijze kan een markt als de koi-industrie blijven groeien, of om z’n Amerikaans te stellen: “you win some, you loose some”. Het enige dat telt is dat er meer bijkomt dan afgaat en permanente groei is het resultaat. De koi-industrie koelde weliswaar wat af, maar de Amerikaanse kracht wakkerde het vuurtje weer verder aan want er zijn nu eenmaal enorm veel Amerikanen!

Na het veroveren van de Amerikaanse markt, en de ook daar bijbehorende afkoeling door teleurgestelde hobbyisten, kwam precies op het goede moment een nieuwe impuls via de Europeanen. Waar de Engelsen al wisten waar Abraham de mosterd haalde genoot de hobby in bijvoorbeeld Nederland en België pas rond het jaar 2000 een enorm aantal liefhebbers. Een paar jaar later volgden de Scandinavische en voormalige Oostblok-landen. Toch kan men niet ontkennen dat (zeker in de Benelux) er een afkoeling heeft plaatsgevonden en vele hobbyisten hun pogingen om koi te houden hebben gestaakt. De markt is onmiskenbaar in verval. Toch blijven de Japanners in grote aantallen koi kweken. Waar de mondiale economie de afgelopen decennia klap naar klap te verwerken heeft gekregen is er momenteel heel weinig koi beschikbaar voor onze markt. En dat is op zich vreemd want als de fabrieken door blijven draaien en de bestaande afzetgebieden slinken dan moet er onherroepelijk een overschot ontstaat. Toch is dit niet het geval, na het veroveren van de Europese en de Amerikaanse markt heeft de Nishikigoi inmiddels een nieuwe groep liefhebbers in haar grip, en deze nieuwe groep is krachtiger en groter dan ooit tevoren: Azië, en in het bijzonder China!

De Nishikigoi verovert Azië



De vraag naar Japanse Nishikigoi vanuit Azië is enorm. Azië, en van de grootste werelddelen en economisch sterk in opkomst, kenmerkt zich door “nieuw geld” dat instroomt op valutamarkten uitmondend in een enorme drang tot consumeren: het is letterlijk niet aan te slepen. Voor Japanse kwekers is deze situatie ogenschijnlijk ideaal, zonder al teveel moeite worden vraagprijzen betaald, heeft men geen last van de kwakkelende Japanse economie en bijbehorende dure Yen, en worden complete bassins in een koop klaargemaakt voor transport naar Azië.

Koi schilderij van Chinese afkomst Koi schilderij van Chinese afkomst

Aangezien de Aziatische honger, met daarachter de grootste bevolkingsgroep op aarde, nog maar net is begonnen lijkt de toekomst van de Japanse Nishikigoi zo zeker als de waardevastheid van puur goud. Toch is niet alles goud wat blinkt....

De kroonjuwelen van de kweker



In het begin van de koi-industrie hebben bekende huizen hun stempel gedrukt en de pijlers geplaatst voor een stevig fundament voor de toekomst. Pure liefhebberij en toewijding hebben geleid tot de meest prachtige Nishikigoi zoals wij deze nu kennen. Alle zogenaamde “know-how”, zorgvuldig overgebracht van vader op zoon, zijn terug te zien in de huidige bekende bloed- en kweeklijnen. Sommige koifarms gaan al drie of vier generaties terug en alle kennis, toewijding, successen en falen zijn geëvolueerd. De huidige koi is een stempel van ambacht en vermogen, vastgelegd in het DNA van de ouderdieren. Tegelijkertijd is er gedurende de ontwikkeling van de koi-industrie een enorme bron aan genetisch potentieel ontstaan waaruit de kwekers kunnen putten, in de vorm van ouderdieren van verschillende afkomst. De kroonjuwelen van de kweker, het totale genetische potentieel, zitten achter slot en grendel en veilig opgeborgen op verschillende bekende en onbekende lokaties in Japan.

De tentoonstelling van de kroonjuwelen



Het ere-podium van vakmanschap zijn toch de hoogste treden van de verschillende Japanse koi-shows. Daar wordt bepaald wat de kwaliteit op dat moment is, en worden de meest prachtige exemplaren aan de wereld getoond. Toch is er een tendens waarneembaar dat deze kwalitatief zeer hoogwaardige koi meer en meer in eigendom komen van vermogende Aziaten en niet zelden verdwijnen deze dan ook naar het Oosten om hun leven daar te vervolgen. De koi blijven eerst in “Azukari”, wat betekent dat de koi in handen wordt gegeven van de kweker om met behulp van zijn know-how het maximale potentieel van de koi te benutten. De kweker is echter geen eigenaar meer van de koi! Veel van dergelijke koi eindigen ook uiteindelijk als “Oyagoi” (hoewel een show-winnaar niet per definitie ook geschikt is als ouderdier). En dat kan in Japan zijn..... of daarbuiten.

Technologie



Het is algemeen bekend dat de specifieke omstandigheden in Japan ten grondslag liggen aan de algemene ontwikkeling van koi qua groei en huidkwaliteit. Veel van ons herkennen de situatie dat bijvoorbeeld het beni (het rood) van een Kohaku mooi zacht en rekbaar was toen de koi in de vijver kwam en na verloop van tijd deze unieke eigenschappen verloor. Toch lukt het steeds beter om gelijkwaardige omstandigheden te creëren als in Japan, maar daarvoor moet wel geïnvesteerd worden en dit is zeker niet voor iedere hobbyist weggelegd. Innovaties als Bakki-showers en omgekeerde osmose missen hun effect niet: de unieke eigenschappen van de Japanse wateren kunnen worden gekopieerd! Ondersteund met additionele verwarming van het water komen er meer en meer hobbyisten en dealers die minstens gelijkwaardige resultaten halen als de Japanners.

Deze ontwikkelingen zijn een potentieel gevaar voor de Japanse kwekers: hun unieke omstandigheden zijn opeens niet meer zo uniek en de toegankelijkheid tot kwaliteitskoi is ook enorm toegenomen: naarmate er meer Yen over de toonbank gaat wordt overname een realiteit, want ook de Japanse koikweker is inmiddels geëvolueerd tot een zakenman.

Made in China...



Wat er op dit moment gebeurt op de markt van de Nishikigoi is praktisch ongekend. Door de eerdere ontwikkeling van mondiale markten is de produktie in Japan gedurende de tijd enorm opgevoerd, en toch zijn er perioden dat er in Japan geen enkele koi meer te koop is! Het wordt voor ons hobbyisten en dealers steeds moeilijker om aan goede koi te komen. Niet dat deze er niet zijn, integendeel, maar de Aziaten kopen in hele grote getale de voorraad op. Kwaliteitskoi met potentie verdwijnt in rap tempo naar bijvoorbeeld China, en we weten allemaal waar de Chinezen goed in zijn: kopiëren!

Viskwekerij in het algemeen, en daar valt het kweken van koi ook onder, worden met behulp van grote subsidies opgestart. Dit zijn enorm grote en kapitaalkrachtige bedrijven met steun van de overheid. Ook koi met grote potentie wordt daar direct ingezet voor de kweek, en inmiddels raakt de koi-industrie in China op stoom. Met een verschil: deze markt kan uitgroeien tot een zelfvoorzienende markt, waarbij de interne produktie voldoende is voor de vraag. Een stijgende export is daarvan het gevolg, en de grote vraag is en blijft wat dat voor een effect zal hebben op bijvoorbeeld een aspect als de prijs/kwaliteitsverhouding!

En nu?



De Japanners volgen deze ontwikkelingen nauwgezet. Het zullen vast geen spionage-activiteiten zijn, maar er zijn reeds verschillende artikelen te vinden van kwekers die Chinese koihuizen bezoeken. Zonder achterdochtig te worden denk ik niet dat de Japanners het idee hebben dat de Aziaten al voldoende kennis hebben , maar ze houden toch op zijn minst de vinger aan de pols. Aziaten zijn zeer snelle leerlingen en bouwen rustig voort aan hun geoliede fabrieken.
Ook de marktwerking zal haar sporen achterlaten: er is een reëel gevaar van het overspoelen van de koimarkt vanuit het Oosten met hun koi, en dit zal haar invloed niet missen. Ook de kroonjuwelen, de koi met echte potentie, zijn niet meer zo veilig als vroeger door de valuta-buiging: alles is te koop. Een extra aanjager voor de “meesters van de kunst van het kopiëren”!

Je kunt dan misschien wel hun allerbeste koi kopen maar niet te koop is, is de eer en toewijding van de Japanse kweker! In rap tempo weten zij zich steeds aan te passen, en een bepaalde voorzichtigheid heeft reeds haar intrede gedaan want de laatste jaren is sterk geïnvesteerd in het verbeteren van het genetische potentieel aan kweekdieren en onderliggende bloedlijnen: onze koi wordt steeds en steeds beter, maar het wordt ook steeds moeilijker om de achterliggende handtekening van de verschillende Japanse huizen te herkennen. Geheimzinnigheid ten top, “New types” van een variëteit komen en gaan. Protectionisme in optima forma!

Kunnen de Japanners aan de top blijven staan met hun koi? Wie zal het zeggen, de toekomst zal het leren. Er is geen nieuwe markt meer te verwachten en de status quo zal gevormd gaan worden de komende 10 jaar. Is de huidige voorsprong van de Japanners voldoende voor toekomstige heerschappij of tanende door een ontwikkelende Chinese overheersing? Ze pakken het in ieder geval groot aan, en de Japanners volgen de ontwikkelingen met argusogen. Om maar eens de analogie met het voetbal te maken: de Japanners hebben al vele wedstrijden gespeeld en is torenhoog favoriet. De finale zal nu echter worden gespeeld en het zal een prachtige wedstrijd worden, waarbij het publiek (zijnde alle koi-hobbyisten ter wereld) getrakteerd zal worden op prachtige doelpunten en schitterende passeerbewegingen. Of de Japanners aan het einde ook de beker omhoog kunnen houden? Ik weet het niet, maar ik zal zeker met veel plezier deze finale gaan volgen.

Dit artikel is ook verschenen in KoiWijzer 46 - Editie 2 - 2011, het officiële verenigingsblad van KOI2000.

De legende van Momotaro

De naam "Momotaro" is voor de kenners één op één verbonden aan een roemruchte koi farm: de Momotaro Koi Farm van de familie Maeda in het zuiden van Japan. Toch is het niet toevallig dat Maeda-San de naam "Momotaro" heeft verbonden aan zijn huis. "Momotarō" is namelijk een held uit de Japanse folklore. Zijn naam betekent letterlijk vertaald "perzik Tarō" (Tarō is een typische Japanse jongensnaam, meestal van de oudste zoon) en betekent zoiets als zoon van de perzik. Momotarō is tevens de naam van verschillende werken waarin deze held centraal staat.

De legende luidt dat Momotarō zou zijn geboren uit een perzik, en opgevoed door kinderloze pleegouders. Zijn moeder vond de perzik in de rivier en de jongen werd groot en sterk, moedig en wijs. In de bekendste versie van het verhaal komt Momotaro naar de aarde in een gigantische perzik. Een oude vrouw zonder kinderen ziet de vrucht en neemt hem mee, thuis zien ze het kind als ze de vrucht willen openen. Het kind vertelt dat de hemel hem heeft gezonden.

Momotaro, de perzik jongen

Een oudere versie van deze folklore vertelt dat een oude vrouw een perzik ziet drijven en deze meeneemt naar huis. Als ze er van eet, wordt ze weer jong en mooi. Haar oude man komt thuis uit de bergen en is verrast deze jonge vrouw te zien en herkent haar eerst niet. Ook hij eet van de vrucht en wordt ook weer jong. ’s Nachts bedrijven ze de liefde en de vrouw wordt zwanger. Ze bevalt van een zoon en ze noemen hem Tarō. Dit is de oudste versie die in drukvorm teruggevonden is, maar het is aangepast voor in schoolboeken in de Meji periode. De perzik wordt in Japan gezien als symbool voor seks en vruchtbaarheid.

Momotarō gaat in de verschillende verhalen op zijn vijftiende naar een eiland (Onigashima) en krijgt drie meelballetjes van zijn moeder mee (kibi-dango). Hij gaf deze aan een hond, een fazant en een aap, die hem vergezelden om de Oni te gaan verslaan. Oni zijn fabelwezens uit de Japanse folklore, en ze zijn te vergelijken met westerse trollen en demonen en zijn nog immer populair in Japanse literatuur, Japanse kunst, en Japans theater. Ze versloegen deze Oni op het eiland en namen de schatten en de geroofde meisjes mee naar huis waar Momotaro en het oude koppel nog lang en gelukkig leefden.

De wortels van deze folklore liggen diep geworteld in de Japanse cultuur, en tot op de dag van vandaag worden bijvoorbeeld baby-foto's in Momotaro-outfit gemaakt. Op de achtergrond van onderstaande foto zie je Momotaro nog net uit de perzik kruipen. Japanners en folklore, en dat gaat niet altijd alleen maar over koi…

Momotaro kinderfoto ensemble

Dainichi Old Boys

Dainichi, een grote naam in de koi-wereld. Geen wonder dat vele Japanners in de vorm van een stage de kneepjes van het vak op de Dainichi Koi Farm hebben geleerd en vervolgens met een eigen bedrijf hun geluk zijn beproeven. De ene is daarin wat succesvoller geweest dan de ander, maar het bestaan van de "Dainichi Old Boys" is een bewijs van vakmanschap. Deze samenwerking bestaat uit vroegere leerlingen van Dainichi, en een groot aantal daarvan behoren inmiddels tot de erepodia van het koi-vakmanschap. Kijkt u maar eens even:


Gezamelijk organiseren zijn het WDC "World Dainichi-obkai Championship", een evenement voor actieve lokale hobbyisten met een grow-out contest van hun Jumbo tosai ondersteund met een "Meiri-ten" zijnde een tentoonstelling van koi van adembenemende kwaliteit! Alle deelnemende koi van 2010 vindt u hier.

Neemt u eens een kijkje op betreffende webpagina, daar stellen de kwekers zich in hun beste Japans op video aan u voor... Konichiwa!

Dainichi Old BoysExpeditie in China




San-nichi-kai

Hoewel de Japanse kwekers natuurlijk in een gezonde competitie-strijd zijn, wordt er geregeld samengewerkt om hun missie te volbrengen: de wereld voorzien van de best mogelijke nishikigoi als een vorm van kunst kenmerkend voor Japan.

San-nichi-kai is ontstaan in Niigata, de bakermat van de nishikigoi. In dit samenwerkingsverband werken verschillende koi-farms om de missie te volbrengen, als waardige opvolgers van de grondleggers van de samenwerking.

De missie, samenwerking en presentatie van de deelnemers is samengebracht op de website van Sannichikai. In mooi beeld en geluid presenteren de verschillende kwekers zich, temidden van hun geliefde Niigata. Een prachtig voorbeeld van de toewijding en betrokkenheid van de kwekers om ons als hobbyisten te verbazen! En ze verdienen er natuurlijk ook een boterham mee Winking.

Sannichikai