Fotografie | Koi in beeld en geluid | Fotografie en video

Fotografie

voor het maken van uw beste koi foto

Fotografie en video: het vastleggen van de ontwikkeling van uw koi

Ontwikkeling van koi is een meerjarig proces. Nu hebben mensen een goed geheugen, maar als men regelmatig en meerjarig dezelfde koi bestudeert dan bestaat het risico dat de mooie kleine details van de ontwikkeling in de loop der tijd aan uw neus (en ogen) voorbij gaan. Het is dan ook een goede gewoonte om de koi, wanneer de watertemperaturen en lokale situatie dat toelaat, de koi te fotograferen. Uw bouwt zo een leuke collectie foto's op waar u alle kleine details kunt bestuderen, en juist daar leert u het meeste van! Fotograferen van koi is niet moeilijk, als de koi een beetje mee wil werken. Houdt u hier dan ook rekening mee bij het fotograferen, forceren heeft geen zin en maakt de koi alleen maar onrustig. Probeert u het gewoon een andere keer nog eens, de ene dag gaat het nu eenmaal beter dan de andere dag!

Op deze schap van de bibliotheek vindt u informatie over het vastleggen van koi op beeld en geluid, wij proberen u hierbij van zoveel mogelijk kennis en tips te voorzien om uw waardevolle koi aan het beeldmateriaal toe te vertrouwen.

Beginnersfouten: de eerste stapjes

Alle begin is moeilijk, en dat geldt zeker voor het fotograferen van koi. Wanneer u de kans krijgt een plaatje te schieten bepalen allerlei omstandigheden of de foto representatief is of niet. In de verschillende jaren van de ontwikkelings-experimenten is duidelijk zichtbaar dat de fotograaf, ikzelf in dit geval, ook een ontwikkeling moest doormaken als het gaat om het maken van een goede koi-foto.

Het is een goed beginsel om teksten met foto's te ondersteunen, maar al zoekende in de collectie van foto's zijn er eigenlijk in al die jaren maar heel weinig foto's die door kunnen gaan voor een goede koi-foto. Dit artikel beschrijft enkele basisfouten van de beginnende koi-fotograaf, aan de hand van een voorbeeldfoto. Dit artikel kan u helpen om uw koi op een waardige en duidelijke manier toe te vertrouwen aan het digitale papier.

De voorbeeldfoto:
Koifoto uit de beginperiode van de experimenten

Bovenstaande foto is ontegenzeggelijk een foto van een koi in een meetbak, maar een goede KOI-foto is het niet. De volgende aspecten springen hierbij in het oog:

  • ronde bak: de koi is gefotografeerd in een ronde bak, u ziet hoe weinig ruimte er is voor de koi om zich te presenteren. Door de ronde vorm blijft de koi onrustig langs de wanden zwemmen waardoor het fotograferen van de koi met gespreide vinnen een utopie is. Neem dus altijd een rechthoekige bak zodat de koi niet in paniek raakt. Vergelijk deze situatie met uzelf wanneer u in de Benelux naarstig op zoek bent naar de eerste afslag linksaf op een rotonde..... er komt geen einde aan! De kans op een goede foto is in een ronde bak kleiner dan in een rechte bak.
  • positionering: doordat de foto schuin van achteren is genomen is het erg moeilijk geworden om een goede indruk te krijgen van de lichaamsbouw van de koi. Probeert u de foto dus inderdaad zoveel mogelijk recht van voren te nemen. De positionering is erg belangrijk, als u namelijk koi ALTIJD vanuit deze positie fotografeert kunt u veel beter verschillen in bijvoorbeeld bouw waarnemen bij dezelfde koi gedurende zijn/haar ontwikkeling maar ook tussen koi onderling.
  • hoek: de foto is recht van boven genomen en niet onder een hoek van 45-60 graden van voren.
  • compositie: je kunt je afvragen wat nu eigenlijk de bedoeling is geweest van deze foto. Het lijkt (en is) een krampachtige poging om koi en meetlint in een beeld te vangen, vermoedelijk om de lengte af te kunnen lezen. Als maker van deze foto kan ik dat bevestigen Winking, denk dus goed na over uw compositie want deze foto is nutteloos...
  • belichting: helaas spiegelt het wateroppervlakte wat, en is het flitslicht duidelijk zichtbaar in het water. Een polarisatie-filter had de ergste schittering weg kunnen filteren, belangrijk is wel om op te merken dat de flits niet zichtbaar was geweest als de juiste hoek was gehanteerd!
  • waterniveau: de koi hangt wat scheef in het water en komt met de rugvin boven. De kleinste beweging veroorzaakt direct een rimpeling en maakt de foto onbruikbaar. Wanneer een dergelijke rimpeling ook optreedt boven het meetlint zult u ontdekken hoe moeilijk de lengte dan nog af te lezen is vanaf de foto. Het was beter geweest om wat meer water in de bowl te doen, of te wachten op een moment dat de koi wat dieper zat.
  • doel: en dan het meetlint... alleen nog leesbaar voor de bionische man! Een duimstok is een prima manier om een stuk hout mee af te meten, maar is minder geschikt voor de doeleinden als hier gepresenteerd. Koi-meetbaken zijn er in verschillende maten en prijzen maar budget-technisch kunt u prima oplossingen kopen met geïntegreerd meetlint middels bijvoorbeeld een sticker. Duidelijk afleesbaar, niet beïnvloedbaar door het zwemmen van de koi en altijd klaar voor de actie!

Maar.... om ook positief te eindigen: de foto is scherp! En dat is al heel vaak een eerste resultaat op de weg naar professioneel koi-fotograaf. Deze foto is overigens gemaakt met een Canon Powershot A80, een 4-megapixel camera. De gebruikte instelling is "AUTO". Het resultaat is AUTOmatisch een slechte koi-foto geworden.... U ziet dat een camera pas een rol gaat spelen op het moment dat de basiselementen in op de juiste wijze aanwezig zijn, besteedt u dus aandacht aan bovenstaande punten want geen enkele camera, hoe duur en goed deze ook is, maakt van een slechte compositie een goede koi-foto!

Dit artikel hangt samen met het artikel "praktisch fotograferen", wanneer u de tips daarin ter harte neemt komt het helemaal goed met uw pogingen de koi op een goede manier aan het digitale papier toe te vertrouwen. Enne... oefening baart kunst!

Praktisch fotograferen

Het fotograferen van koi is niet moeilijk. Een foto is zo gemaakt, maar een goede foto vereist voorbereiding, oefening en geduld. Met een gemiddelde kleinbeeldcamera zijn al hele aardige foto's te maken, en u hoeft daar niet zoveel voor te doen! Wilt u echter een speciale foto maken omdat u KOI aan het fotograferen bent, dan is het toch raadzaam uzelf te verdiepen in de mogelijkheden van de camera en de uitgebreide functionaliteiten te gaan beproeven. U moet vaak wel even zoeken in de gebruikershandleidingen, maar uw beloning zal hoog zijn! Ook als u foto's maakt van koi om bijvoorbeeld een beoordeling uit te laten voeren is het raadzaam om verder te lezen.


Gebruik van een meetbak


Koi laten zich het makkelijkst fotograferen in een (donkerblauwe) meetbak. Deze meetbak is rechthoekig van vorm, een ronde meetbak of vat heeft vaak het effect dat de koi de wand op gaat zoeken en rondjes gaat zwemmen. Aangezien er aan een cirkel geen einde komt begint de koi hier echt aan een missie waar u niets aan heeft!

U vult de meetbak met vijverwater en zorgt ervoor dat er net een klein laagje water staat boven de rugvin. Als de koi gaat zwemmen dan komt de rugvin omhoog en de bewegingen van het water veroorzaken onrustige foto's waar u de details niet goed op kunt zien. Wanneer u koi wilt fotograferen van verschillende grootte, begin dan met de kleinste en vul dan langzaam bij naarmate u bij de grotere koi aankomt. Naast dat u op deze manier precies genoeg water blijft houden voegt u ook steeds vers water toe met dezelfde temperatuur als uw vijver! Zo'n klein bakje kan namelijk heel snel afkoelen en opwarmen dus let u erop dat het een strakke actie wordt!

En als u de koi dan toch in de meetbak heeft.... vergeet u niet een foto te maken van de koi langs het meetlint? Dan kunt u in de loop der tijd de groei blijven bewaken.

Een prima meetbak voor koi-fotografie!


Positionering van de koi


Nadat u de koi via een transportsok of plastic zak in de meetbak heeft geplaatst ervaart de koi deze situatie als vreemd en reageert hierop. Stress is een heel ruim begrip, maar sommige koi kunnen heftig reageren als zij uit hun vertrouwde omgeving gehaald worden. In sommige gevallen kan dit zelfs leiden tot bloedverlies in de kieuwen, in dat geval raden wij u aan om de koi direct weer terug te plaatsen en het een andere keer nog een keer te proberen. Dit is een teken van grote spanning en daarbij is het water in de meetbak direct niet meer geschikt.

Als de koi rustig is zal deze de borstvinnen spreiden en als dit van de kant af gebeurt is dit HET moment om toe te slaan! Zorg ervoor dat een eventueel polarisatiefilter wordt ingesteld en houdt een hoek aan van tussen de 45 en 60 graden wanneer u flitst! U fotografeert een koi ALTIJD van het hoofd naar achter, met de borstvinnen gespreid:

Positionering van voren, iets uit het loodPositionering van voren


De koi komt niet in positie


Tsja, helaas hebben koi niet door wat u wilt dus is het vooral een kwestie van geduld. U kunt de koi gerust een beetje "sturen" door deze rustig een richting in te begeleiden. Er komt een moment dan de positionering in orde is en dan moet u er staan. Het komt helaas vaak voor dat u het moment net even mist, geen nood want het volgende is onderweg.

Wanneer de koi zou erg onrustig is kunt u de meetbak even afdekken, vaak vindt de koi de rust dan even. Voorzichtig dus daarna de afdekking er weer afhalen want een echte fanatieke koi zal niet lang daarna de grenzen van de bak weer verkennen! Lukt het niet, plaats de koi dan gewoon terug of maak een serie van foto's want dan heeft u in ieder geval iets. Er zijn zelfs koi die zich helemaal niet goed willen laten fotograferen, so be it...


Instellingen voor uw camera


Hieronder vindt u nog wat tips om uw camera voor het "moment supreme" klaar te hebben:

  • zorg ervoor dat uw accu is opgeladen, niets is zo vervelend voor de koi als hij/zij onverrichte zaken terug moet naar de vijver
  • idem voor de opslag van uw geheugenkaartje, zorg dat deze voldoende ruimte biedt om lekker een einde weg te klikken!
  • gebruik een polarisatiefilter om de hinderlijke schitteringen van het water te elimineren
  • fotografeer bij voorkeur in de schaduw!
  • gebruik een niet groot diafragma, fotografeer dus bij voorkeur niet met F/2.8 maar bijvoorbeeld F/5.6 (volgende "stop"). Hiermee voorkom je dat de scherptediepte te beperkt is en niet de gehele koi scherp op de foto komt te staan
  • gebruik bij het fotograferen altijd de flitser, anders wordt je foto mogelijk te donker met een te korte sluitertijd. Denk hierbij ook aan de "rode ogenflits", Akame is mooi maar niet bij alle koi Winking


Oefening baart kunst


Zoals met zoveel dingen is het fotograferen van koi niet anders: blijft u vooral oefenen, het is erg belangrijk uw materiaal goed te (leren) kennen om die ene speciale foto te kunnen maken. U kunt natuurlijk ook andere objecten fotograferen om te oefenen, met de keuze voor de bewegelijke koi kiest u wel meteen een voorwerp voor de gevorderden... terwijl een lamp of een bos bloemen zeker ook een dankbaar studie-object is. En, even speciaal voor de Hollandse bezoekers: als u digitaal fotografeert kost het niets, dus klik een eind in het wilde weg!!! U kunt altijd nog iets weggooien Happy!

Polarisatiefilter

Een goed polarisatiefilter is een belangrijk hulpmiddel bij het fotograferen van koi. Het polarisatiefilter heeft een aantal grote voordelen:

  • kleuren worden intenser en contrasten tussen kleuren worden vergroot
  • het elimineert reflecties waardoor de waarneembaarheid van kleuren afneemt. Hoe meer reflectie, hoe minder je de echte kleuren ziet. Het contrast neemt daardoor sterk af

Voor het fotograferen van koi zijn bovenstaande voordelen evident, met name de eigenschap dat een polarisatiefilter schitteringen van het water kan verminderen. En aangezien een koi onder water leeft zijn al heel wat foto's mislukt door hinderlijke schitteringen waardoor de kleurenpracht niet goed overkomt en de foto haar waarde verliest.

Een polarisatiefilter wordt voorop op de lens gemonteerd, en heeft de eigenschap dat deze draaibaar is. Afhankelijk van de sterkte van het licht en de lichtinval heeft een filter namelijk een ander effect. Het filter is het meest effectief als de camera op 90 graden van de zon wordt gehouden, dus aan de linker- of rechterkant van de fotograaf. Belangrijk is dat u, wanneer u een polarisatiefilter gebruikt, deze ook permanent draait om te ontdekken welke stand het meest effectief is! Eenmalig instellen is er niet bij. Dit heef te maken met de richting van polarisatie van het licht.

Vormen van polarisatie


Lichtstralen bewegen zich op verschillende manieren voort:

Lineair gepolariseerd lichtCirculair gepolariseerd lichtEliptisch gepolariseerd licht: mengvorm van lineair en circulair

Om de effecten van deze polarisatie op uw foto's te elimineren is permanente bijstelling van uw polarisatiefilter noodzakelijk. Houdt u er wel rekening mee dat het gebruik van een polarisatiefilter invloed heeft op het ontvangen licht, deze zal hierdoor wat afnemen. U moet dus zeker een proefopname doen wanneer u een dergelijk filter gaat gebruiken, mogelijk moet u een kleiner diafragma (Lagere F-waarde) gaan gebruiken! En voor een digitale camera moet u altijd een CIRCULAIR polarisatiefilter gebruiken, om de simpele reden dat een lineair polarisatiefilter niet goed samengaat met autofocus en de lichtmeting die de camera automatisch uitvoert.

Bron: Wikipedia

Diafragma (F)

Het diafragma (in het Engels "aperture") is een ronde opening in de lichtbaan van de lens die een bepaalde hoeveelheid licht door kan laten gaan of tegenhouden. Het midden van het diafragma valt samen met de optische as van de binnenvallende lichtbundel. Veel fototoestellen hebben een (handmatig of automatisch) verstelbaar diafragma waardoor de hoeveelheid binnenvallend licht kan worden veranderd. Belichting kan verder worden beïnvloed door het wijzigen van de belichtingstijd met behulp van de sluiter.

In onderstaande afbeelding is het bewegen van het diafragma goed te zien:

Diafragma van een fotocamera

Bij een kleiner diafragma wordt de hoeveelheid licht kleiner en neemt de scherptediepte toe.

Bron: Wikipedia

Diafragma schaal


Diafragma wordt aangegeven met behulp van een zogenaamd F-getal. Let op, hoe HOGER het F-getal hoe kleiner het diafragma en hoe LAGER het F-nummer hoe groter het diafragma. Dit is erg verwarrend maar een oorzaak van veel mislukkende koi-foto's. Stelt u zich de situatie voor dat u een koi in uw vijver wilt fotograferen die naar u toe zwemt en u kiest een laag F-nummer, bijvoorbeeld F/2.8. Wanneer u later deze foto bekijkt dan komt u tot de ontdekking dat het hoofd waarschijnlijk scherp is maar de achterkant van de koi een beetje waziger/minder scherp: de achterkant heeft zich achter de scherptediepte bevonden! Wanneer u een hoger F-nummer had genomen, bijvoorbeeld F/8 en daarmee en kleiner diafragma had geselecteerd, dan was de gehele koi scherp geworden. Let u dus altijd goed op de F-waarde: hoe hoger deze is, des te kleiner wordt de scherptediepte en neemt het risico toe dat niet de gehele koi scherp is gefotografeerd!

Het F-getal wordt bepaald door de brandpuntsafstand (f) te delen door de diameter van het diafragma (D). Hieruit volgt dan een F-schaal die de stappen beschrijft van het diafragma:

f/1 | f/1.4 | f/2 | f/2.8 | f/4 | f/5.6 | f/8 | f/11 | f/16 | f/22 | f/32 | f/45 | f/64
Elke stap naar rechts (in de fotografie vaak uitgedrukt met de term "stop" of "exposure value" (EV)) betekent een halvering van de hoeveelheid licht die op de sensor valt. Elke stap naar links is een verdubbeling van de hoeveelheid licht die op de sensor valt. Het diafragma één stop kleiner maken, bijvoorbeeld van f/2.8 naar f/4, betekent dat je de sluitertijd één stap langer moet instellen om dezelfde hoeveelheid licht op de sensor te laten vallen.

Moderne camera’s, waar het diafragma in de camera body wordt ingesteld, hebben een schaal met kleinere stappen van een halve stop – maar vaker 1/3 stop. Om een hele stop te springen gaat het diafragma dan 3 plekken naar links of rechts. Voor 1/3 is gekozen, omdat de ISO lichtgevoeligheid ook met 1/3 stops gaat. Op moderne camera’s zie je dus vaak deze schaal:

f/1 | f/1.1 | f/1.2 | f/1.4 | f/1.6 | f/1.8 | f/2 | f/2.2 | f/2.5 | f/2.8 | f/3.3 | f/3.5 | f/4 | f/4.5 | f/5 | f/5.6 | f/6.3 | f/7.1 | f/8 | f/9 | f/10 | f/11 | f/13 | f/14 | f/16 | f/18 | f/20 | f/22
Hoeveel scherptediepte je kunt bereiken wordt mede bepaald door de aanwezige hoeveelheid licht. Hoe hoger het f-getal, hoe meer van de scène scherp in beeld zal zijn.


Hoe werkt het diafragma


Het diafragma werkt in stappen waarbij elke stap een halvering van het licht tot gevolg heeft (een zogenaamde "stop"). Als je het diafragma kleiner maakt (dus minder licht in de camera toelaat) moet je om dezelfde belichting van het voorwerp te krijgen de sluitertijd verlengen. Op deze wijze staat "de poort langer open" en wordt de chip of beelddrager langer belicht. Laat het diafragma meer licht door dan moet de sluitertijd worden verkort om dezelfde belichting te verkrijgen. Op deze manier heb je (afhankelijk van de hoeveelheid aanwezig licht) de mogelijkheid om te kiezen voor een bepaalde scherptediepte van een opname.

Scherptediepte

De scherptediepte is de meetbare afstand tussen de twee uiterste scherpe punten van de foto. Eenvoudiger gesteld: het gebied in de voorwerpsruimte dat voldoende scherp wordt afgebeeld. Punten net voor of net achter het voorwerpsvlak worden minder scherp afgebeeld. Het verloop van de scherpte naar onscherpte is afhankelijk van de grootte van het lichtgevoelige materiaal (CCD bij een digitale camera, een chip die het lichtgevoelige materiaal in een digitale camera vervangt en omzet naar een electronisch signaal).

In onderstaande afbeelding valt de middelste vlinder in de scherptediepte, deze is dus scherp afgebeeld:

Scherptediepte

In onderstaande afbeelding is de tekst gefotografeerd met een kleine scherptediepte:

Scherptediepte van een tekst

Koi die dichter bij of verder weg liggen van het scherptevlak worden onscherp weergegeven. De scherptediepte kan worden vergroot (zodat het gebied dat scherp wordt afgebeeld zich uitbreidt) door het iafragma">diafragma in te stellen, maar dit gaat ten koste van de lichtsterkte. Naast het diafragma zijn de afstand en de brandpuntsafstand van de lens de factoren die de scherptediepte bepalen:

  • hoe groter de brandpuntsafstand, hoe kleiner de scherptediepte
  • hoe kleiner het diafragma (dus hoe hoger het diafragma-getal of F-getal), hoe groter de scherptediepte
  • hoe kleiner het opnameformaat, hoe groter de scherptediepte (met name toegepast op compacte digitale camera's)

Bron: Wikipedia

Oppervlakte van water


Wanneer gekozen wordt voor een automatisch instellende camera, wees u dan alert op de "autofocus" van deze camera. Op het kleine schermpje van d camera zien alle foto's er goed uit, maar wanneer u deze foto's op uw monitor terugkijkt wordt u soms verrast door (zeer) onscherpe foto's. In heel veel gevallen is de ooraak daarvan simpel: de camera heeft zich niet scherp gesteld op de koi, maar op de oppervlakte van het water! De koi bevindt zich daardoor niet meer in de scherptediepte en wordt wazig afgebeeld. Let u bij de autofocus-mogelijkheid dus altijd goed op waar de camera zich op heeft ingesteld! En twijfelt u, stel deze dan zelf in. U kunt het uzelf makkelijker maken door, als u in een meetbak fotografeert, in het midden van de bodem en het oppervlaktewater op de wand een markering aan te brengen. Deze gebruikt u dan om de camera te laten focussen zodat de koi zich in ieder geval zo goed mogelijk in de scherptediepte bevindt.

Sluitertijd

De belichtingstijd (of sluitertijd) is een echte term uit de fotografie. Het is de tijdsduur die beschrijft hoelang een lichtgevoelige plaat of ander lichtgevoelig element wordt blootgesteld aan een bepaalde hoeveelheid licht. Met lichtgevoelig element kan bijvoorbeeld fotografische film of een chip met fotogevoelige halfgeleiders (digitale camera) bedoeld worden zoals dat in een fototoestel wordt gebruikt.

De term belichtingstijd werd ook gebruikt in de donkere kamer wanneer het lichtgevoelige fotopapier onder de vergroter belicht werd. De belichtingstijd op een fotocamera is vaak instelbaar (automatisch of handmatig) over een groot gebied (bijvoorbeeld van 1/2000 tot 2 seconden). Sommige camera's hebben een groter bereik, om grotere verschillen in lichtintensiteit aan te kunnen en daarbij tevens een ruimere keus in diafragmering te kunnen blijven bieden. De belichting is instelbaar in "stops" - of delen daarvan - waarbij elke stop dubbel zoveel licht doorlaat. In onderstaande afbeelding is het effect van de sluitertijd in combinatie met een bewegend voorwerp (zoals uw koi) zeer goed zichtbaar:

Sluitertijd en het effect oip bewegende voorwerpen

Bij een te lange belichtingstijd treedt overbelichting op van de film, bij een te korte belichtingstijd wordt de film onderbelicht en blijft dan te transparant. Bij digitale fotografie kan correctie gebeuren met behulp van software zoals Photoshop of andere foto-bewerkingsprogramma's. De juiste belichtingstijd wordt bepaald in combinatie met de grootte van het diafragma en de lichtgevoeligheid van de film/chip:

  • Bij een kleiner diafragma (aangegeven met een groter getal), hoort een langere belichtingstijd
  • Bij een grotere gevoeligheid van de film (aangegeven in ASA of DIN voor gewone en ISO voor digitale fotografie) hoort een kortere belichtingstijd.

Een eenvoudige vuistregel voor het uit de hand nemen van een foto met een kleinbeeldcamera is dat de belichtingstijd in seconden kleiner moet zijn dan 1 gedeeld door de brandpuntsafstand van het gebruikte objectief in millimeter. Hiermee wordt ervoor gezorgd dat er geen bewegingsonscherpte optreedt. Dus bijvoorbeeld fotografeer met 1/60 met een 50mm objectief (1/50 bestaat niet, 1/60 ligt er het dichtst bij).

Bron: Wikipedia

Gevoeldigheid (ISO, ASA, DIN)

De ISO-waarde geeft aan hoe gevoelig de film of digitale camera is voor licht. Digitale camera's kunnen ingesteld worden op verschillende ISO-waardes. Voor het digitale tijdperk heette de ISO-waarde ook wel ASA- of DIN-waarde maar tegenwoordig spreken we voornamelijk nog over ISO-waarde als indicator voor de lichtgevoeligheid.

Instelbaarheid van ISO-waarde voor lichtgevoeligheid

Hoe hoger de waarde hoe hoger ook de lichtgevoeligheid, en bij een hoge lichtgevoeligheid is er minder minder licht nodig voor een goede opname. De standaard gevoeligheid van de meeste digitale camera's ligt rond de 100 ISO maar vaak is dit op elk moment aan te passen. Let er wel op dat bij een hoge ISO-waarde u sneller last heeft van "ruis", een vorm van korreligheid van de foto.

Voorwerp op lage en hoge ISO-waarde Detail van voorwerp op lage en hoge ISO-waarde

Welke ISO-waarde is het beste?


Met de meeste digitale fotocamera's zijn verschillende ISO-waarden te selecteren. De meest gebruikte waarden zijn 100, 200, 400, 800 en 1600 (in de fotografie gebruikt men de term "stop": dit betekent altijd een verdubbeling of halvering van sluitertijden, diafragmawaarden of ISO-waarden, de aangegeven waarden zijn dus niet toevallig gekozen..). De beste ISO-waarde is de laagst mogelijke waarde voor de hoeveelheid licht die u heeft! Naarmate er minder licht is kunt u een hogere waarde gebruiken. U kunt echter ook de sluitertijd verlengen (immers, er komt dan een bepaalde hoeveelheid licht langer in aanraking met de CCD, de digitale chip die het traditionele fotomateriaal heeft vervangen) OF u vergroot uw iafragma (F)">diafragma en daarmee de scherptediepte!

U heeft dus verschillende opties, maar door veel te oefenen met uw camera en daarbij verschillende ISO-waarden te gebruiken in verschillende omstandigheden leert u in ieder geval in wat de laagst mogelijke ISO-waarde is voor uw camera in een bepaalde situatie. U krijgt daarmee in ieder geval foto's van een hogere kwaliteit en minder "ruis"!

Bron:
Wikipedia