Wat heeft de koude-periode nou gebracht?
30/04/10 13:04
Nu de koi weer terug zijn op de basis (met uitzondering van de OMO04 die elders in een vijver is geplaatst) kan de balans opgemaakt worden met betrekking tot de ontwikkeling van sumi in koudere omgevingen (8 graden en lager). De koi hebben een ruime drie maanden mogen genieten van een echte (?) Nederlandse winter, en er is wat dat betreft hen niets bespaard gebleven. Eerst even de feiten op een rijtje voor wat betreft de bevindingen:
De algehele conclusie moet zijn dat de koi de koude-periode bevroren hebben doorgemaakt (figuurlijk bedoeld
) . Vooralsnog lijkt er geen verband te zijn tussen (erg) koud water en verdere sumi-ontwikkeling. En eigenlijk is dat ook niet verrassend, maar iets van ontwikkeling had ik wel verwacht eerlijk gezegd. Sumi is en blijft raadselachtig maar het is belangrijk om te realiseren dat sumi-ontwikkeling niet door voeding op gang gebracht kan worden. Het zijn juist de opgeloste mineralen en dergelijke in het water die de grootste invloed hebben op de sumi-ontwikkeling, meetbaar gemaakt middels de bekende Gh-waarde (in Duitse hardheden uitgedrukt). Deze externe factoren stimuleren de ontwikkeling. Het is belangrijk om daar even over na te denken: "deze externe factoren stimuleren de ontwikkeling"... de koi hebben de gehele periode ruim onder de 10 graden gezeten en aangezien koi koudbloedig zijn valt daarmee het metabolisme terug naar een (bijna) 0-niveau, de koi is immers niet meer in staat om energie op te nemen middels voeding en sluit zichzelf af om de winterperiode door te komen. Daar zou tevens een verklaring kunnen liggen waarom er ook geen sumi-ontwikkeling plaats vindt. Immers, als de koi zichzelf afsluit voor overleving is er ook geen ruimte om externe factoren invloed uit te oefenen (!). Hier zou een mogelijke verklaring kunnen liggen.
Een andere verklaring is al een beetje aangegeven, in de quarantaine-voorziening was er geen duidelijke stimulering van het sumi zichtbaar in de vorm van afwijkende Gh-waardes. Aangezien de koi overwinterd hebben in dezelfde woonplaats en dus ook hetzelfde water qua samenstelling is dit ook geen extra prikkel geweest voor de sumi-ontwikkeling. Op harder water (water in de polder is relatief zacht met een Gh van gemiddeld 8, dat is overigens nog steeds een factor 3 harder dan in Japan!) had deze extra prikkel mogelijk wel voor een resultaat kunnen zorgen maar dat behoorde niet tot de mogelijkheden.
Welke conclusies kunnen we nu trekken uit deze winterstop? Eigenlijk geen directe, maar er zijn wel aanwijzingen dat echt koud water geen invloed heeft op de sumi-ontwikkeling. Er is wel intensivering te zien, wat verklaard zou kunnen worden door de eigenschap dat kleur-pigmenten bij koude temperaturen als het ware samentrekken. Dit is ook de reden waarom onze koi met hi in het voorjaar zo mooi rood zijn. Als de watertemperaturen weer stijgen dan spreiden de kleurcellen zich meer uit waardoor de kleur wat minder intens en hard overkomt. Of dit ook geldt voor zwarte pigmentcellen is bij dit experiment natuurlijk niet bewezen, maar indicaties in die richting zijn zeker aanwezig!
Een tweede conclusie die getrokken kan worden heeft te maken met het shiroji (wit). In een koude-periode, waarin de koi niet gevoederd wordt en de belasting van vuil minimaal is, heeft de koi de ultieme mogelijkheid zichzelf te reinigen. Kleurstoffen, vertroebelingen etc worden afgebroken en ook de slijmhuid wordt heel helder omdat er geen organische belasting is en de koi daardoor ook geen echte energie verbruikt om een dikke slijmhuid op te bouwen (wat eigenlijk ook helemaal niet de bedoeling is... maar wel vaak zichtbaar in vijvers waar de koi het nodig acht zichzelf nog beter te beschermen tegen de omstandigheden buitenaf). Eigenlijk zien we de koi in de winterperiode op z'n "helderst"! Een dikke slijmhuid geeft het shiroji een wat lichtbruine kleur wat komt door de verkleuring in de slijmhuid en niet van het shiroji. Neemt niet weg dat het shiroji zelf ook kan optrekken! Vaak zien we dat shiroji dat licht verkleurd is door het gebruik van kleurvoer in de groei-periode in de winter weer wordt gereinigd door de koi zelf en de prachtige witte kleur zich weer hersteld. Dit is ook het geval op de Shiro Utsuri, hoewel deze koi natuurlijk geen overmatige kleur-additieven krijgen (Probites Autumn en Summer).
Wat gaat er nu verder gebeuren? De groep is inmiddels opgesplitst in drie partijen:
Voor de koi in de quarantaine wordt een andere eigenaar gezocht (indien u interesse heeft in een van deze koi, neemt u dan contact op via het contact-formulier, de prijs zal u zeker niet tegenvallen). Indien de mogelijkheid bestaat wordt de ontwikkeling van deze koi wel verder gemonitored. Van de koi die in de vijvers zijn geplaatst zullen het gehele jaar vorderingen gevolgd kunnen worden. Al met al kan gesteld worden dat het Shiro-experiment an sich zeker geslaagd genoemd mag worden, maar dat de resultaten wat minder zijn dan andere jaren. Dat lig niet zozeer aan de vissen zelf maar wel aan de opzet van het experiment van dit jaar. Helaas is de quarantaine-voorziening benodigd geweest voor enkele koi uit de vijver wat min of meer een onderbreking van het experiment is geweest. Helaas heeft koning Winter niet meegewerkt waardoor deze periode langer is geworden dan voorzien. Maar daarbij moet gesteld worden dat een quarantaine-voorziening juist bedoeld is voor de opvang van zieke koi en niet als groei-station, dus dit is een ingecalculeerd risico voor ieder experiment. Aangezien wij als hobbyist het belang van de koi voorop stellen weet ik zeker dat een ieder daar ook begrip voor heeft. Vooralsnog blijkt uit de reacties dat ik daar niet alleen in sta
!
Het afsluiten van dit winter-experiment valt nu ook samen met de opstart van het tweede jaar van de Azukari waarbij de koi op zeer korte termijn geplaatst gaan worden in de Azukari-vijver. Er is dus weer genoeg te lezen en te bekijken. Rest mij om in ieder geval nog even mijn dank uit te spreken richting Gerwin van Relaxzen voor zijn creatieve idee om een shiro-experiment te houden en de aandacht te vestigen op de Omosako's!
- de meeste koi laten een lichte intensivering van het sumi zien, maar echte ontwikkeling is niet duidelijk zichtbaar
- het shiroji van de Omosako-koi is over het algemeen sneeuwwit, dit in tegenstelling tot het shiroji van de Marudo-koi wat meer de gelige kant opgaat. Hierin is beperkt verbetering opgetreden.
- het teri van de koi lijkt iets verbeterd maar overtuigend is het niet
De algehele conclusie moet zijn dat de koi de koude-periode bevroren hebben doorgemaakt (figuurlijk bedoeld
Een andere verklaring is al een beetje aangegeven, in de quarantaine-voorziening was er geen duidelijke stimulering van het sumi zichtbaar in de vorm van afwijkende Gh-waardes. Aangezien de koi overwinterd hebben in dezelfde woonplaats en dus ook hetzelfde water qua samenstelling is dit ook geen extra prikkel geweest voor de sumi-ontwikkeling. Op harder water (water in de polder is relatief zacht met een Gh van gemiddeld 8, dat is overigens nog steeds een factor 3 harder dan in Japan!) had deze extra prikkel mogelijk wel voor een resultaat kunnen zorgen maar dat behoorde niet tot de mogelijkheden.
Welke conclusies kunnen we nu trekken uit deze winterstop? Eigenlijk geen directe, maar er zijn wel aanwijzingen dat echt koud water geen invloed heeft op de sumi-ontwikkeling. Er is wel intensivering te zien, wat verklaard zou kunnen worden door de eigenschap dat kleur-pigmenten bij koude temperaturen als het ware samentrekken. Dit is ook de reden waarom onze koi met hi in het voorjaar zo mooi rood zijn. Als de watertemperaturen weer stijgen dan spreiden de kleurcellen zich meer uit waardoor de kleur wat minder intens en hard overkomt. Of dit ook geldt voor zwarte pigmentcellen is bij dit experiment natuurlijk niet bewezen, maar indicaties in die richting zijn zeker aanwezig!
Een tweede conclusie die getrokken kan worden heeft te maken met het shiroji (wit). In een koude-periode, waarin de koi niet gevoederd wordt en de belasting van vuil minimaal is, heeft de koi de ultieme mogelijkheid zichzelf te reinigen. Kleurstoffen, vertroebelingen etc worden afgebroken en ook de slijmhuid wordt heel helder omdat er geen organische belasting is en de koi daardoor ook geen echte energie verbruikt om een dikke slijmhuid op te bouwen (wat eigenlijk ook helemaal niet de bedoeling is... maar wel vaak zichtbaar in vijvers waar de koi het nodig acht zichzelf nog beter te beschermen tegen de omstandigheden buitenaf). Eigenlijk zien we de koi in de winterperiode op z'n "helderst"! Een dikke slijmhuid geeft het shiroji een wat lichtbruine kleur wat komt door de verkleuring in de slijmhuid en niet van het shiroji. Neemt niet weg dat het shiroji zelf ook kan optrekken! Vaak zien we dat shiroji dat licht verkleurd is door het gebruik van kleurvoer in de groei-periode in de winter weer wordt gereinigd door de koi zelf en de prachtige witte kleur zich weer hersteld. Dit is ook het geval op de Shiro Utsuri, hoewel deze koi natuurlijk geen overmatige kleur-additieven krijgen (Probites Autumn en Summer).
Wat gaat er nu verder gebeuren? De groep is inmiddels opgesplitst in drie partijen:
- drie koi zijn teruggegaan naar de quarantaine (OMO01, OMO03, MAR01)
- twee koi zijn geplaatst in de vijver (OMO02, MAR02)
- een koi is geplaatst in een andere vijver (OMO04)
Voor de koi in de quarantaine wordt een andere eigenaar gezocht (indien u interesse heeft in een van deze koi, neemt u dan contact op via het contact-formulier, de prijs zal u zeker niet tegenvallen). Indien de mogelijkheid bestaat wordt de ontwikkeling van deze koi wel verder gemonitored. Van de koi die in de vijvers zijn geplaatst zullen het gehele jaar vorderingen gevolgd kunnen worden. Al met al kan gesteld worden dat het Shiro-experiment an sich zeker geslaagd genoemd mag worden, maar dat de resultaten wat minder zijn dan andere jaren. Dat lig niet zozeer aan de vissen zelf maar wel aan de opzet van het experiment van dit jaar. Helaas is de quarantaine-voorziening benodigd geweest voor enkele koi uit de vijver wat min of meer een onderbreking van het experiment is geweest. Helaas heeft koning Winter niet meegewerkt waardoor deze periode langer is geworden dan voorzien. Maar daarbij moet gesteld worden dat een quarantaine-voorziening juist bedoeld is voor de opvang van zieke koi en niet als groei-station, dus dit is een ingecalculeerd risico voor ieder experiment. Aangezien wij als hobbyist het belang van de koi voorop stellen weet ik zeker dat een ieder daar ook begrip voor heeft. Vooralsnog blijkt uit de reacties dat ik daar niet alleen in sta
Het afsluiten van dit winter-experiment valt nu ook samen met de opstart van het tweede jaar van de Azukari waarbij de koi op zeer korte termijn geplaatst gaan worden in de Azukari-vijver. Er is dus weer genoeg te lezen en te bekijken. Rest mij om in ieder geval nog even mijn dank uit te spreken richting Gerwin van Relaxzen voor zijn creatieve idee om een shiro-experiment te houden en de aandacht te vestigen op de Omosako's!