Onderstaande afbeeldingen leggen het ontwikkelpad bloot van één van de Showa van Dainichi uit de lichting van 2009. Op de eerste foto, van juni 2009, ziet u de ontwikkeling van het eerste groeiseizoen wat eindigde in een lengte van 41 centimeter in september 2009 (foto 2). De laatste foto toont dezelfde Showa, maar nu bij de meting die deze maand heeft plaatsgevonden (mei 2011):



Laat ik u verklappen dat deze koi niet stil heeft gezeten. In een periode van 16 maanden tijd is deze koi gegroeid van 41 centimeter naar..... 66 centimeter! Een groei van maar liefst 25 centimeter in deze korte periode! Natuurlijk is het bieden van goede omstandigheden een randvoorwaarde om dergelijke groei te realiseren, maar korte navraag omtrent de omstandigheden fronste toch wenkbrauwen. Er is immers een frisse wind gaande over het realiseren van goede groei in combinatie met het optimaliseren van de TDS-waarde? Deze waarde, een meetbare eenheid van uw vijverwater, wordt gezien als een zeer belangrijke randvoorwaarde voor geweldige groei als deze koi laat zien. En juist daar ligt de verrassing.... deze koi wordt grootgebracht in een situatie waar de TDS-waarde honderden punten hoog is namelijk ruim boven de 400 ppm! Hoezo staat hoge groei gelijk aan lage TDS-waarden zou ik haast willen stellen, deze koi bewijst absoluut het tegendeel! Toch is de echte invloed van TDS op het realiseren van het maximale groei-potentieel hiermee niet aangetoond. Bovenstaande koi is een tijdje buiten beeld geraakt en onder de hoede van een bevlogen hobbyist gebracht. Een van de belangrijke invloeden op de geweldige groei is de watertemperatuur en juist daar zit de kneep: deze koi brengt zijn tijd comfortabel door op zomerse watertemperaturen (ondersteund met een passend voederschema).

Het is dan ook erg spannend om te weten te komen of deze koi haar geweldige groeicurve vast kan weten te houden zonder teveel aan kwaliteit in te boeten. Immers, zoals ook is beschreven in de artikelen van de schap van "Verwarmen" in de bibliotheek, is het langdurig houden van koi op hoge temperatuur nadelig op de lange termijn omdat het verouderingsproces van de koi wordt versneld. Seizoenen geven zijn dan ook belangrijk, want daarmee controleert u zelf de evolutie van de koi. Als u dit rustig aan doet heeft u er langer plezier aan, maar hoe lang dat is weet je pas aan het einde van de rit. Verwarm gewoon met verstand, en eventueel met een vleugje duurzaamheid want er zijn nu eenmaal perioden dat echte groei er gewoon niet inzit omdat de natuurlijke licht-intensiteit gewoon ontbreekt. Wat dat betreft kunnen wij zonder allerlei hulpmiddelen de natuur nog steeds niet foppen, ook al beweren koi-hobbyisten dat het hun wel lukt...

Het hi (het mag beni genoemd worden) van deze showa is overigens zeer goed en ook het sumi ziet er zo vanaf de foto goed uit, maar de reeds vergaand aanwezige koptekening kan een indicatie zijn dat de ontwikkeling van deze koi aan de eindfase begint. En dat zou jammer zijn, want de koi is nog erg jong. De kwaliteit van de zending waar deze koi uitgekomen is, is echter dermate goed dat wel verwacht mag worden dat deze koi die kwaliteit voor langere tijd kan vasthouden. Ik hoop u dan ook weer over een tijdje een update te kunnen doen!

O ja, voor de twijfelaars onder ons: de koi is gesexed als vrouwelijk. Er mag meer body opkomen, maar dat zal op latere leeftijd goed gaan komen.

Tags: Showa, TDS

Afgelopen week werd ik blij verrast met weer een nieuwe update van de TS01, een Tancho Showa van Toshio Sakai. Over de ontwikkeling van deze koi is al eerder bericht, maar omdat deze koi een gedeelte van de winter vewarmd heeft door kunnen brengen heeft de ontwikkeling zeker niet stilgestaan.

De ontwikkeling van Matsunosuke-koi van de grootmeester Toshio Sakai verloopt over het algemeen wat anders dan wat de koi-hobbyist gewend is geraakt vanuit het overgrote aanbod uit het zuiden van Japan. Noch steeds toont Toshio Sakai zijn enorme deskundigheid door ons koi te presenteren die onmiskenbaar van de Matsunosuke bloedlijn afstammen, en de kenmerkende ontwikkeling hebben: de eerste paar jaar wordt er gewerkt aan lengte, en vervolgens aan body. Als een dergelijke koi dus in staat gesteld wordt om te groeien dan is deze typische ontwikkeling zichtbaar. Als de huidkwaliteit en ontwikkeling vervolgens even uitgesteld kan worden totdat de groeifase is afgerond dan zwemt er in potentie een juweel in de vijver. Dat is de filosofie achter deze koi, en onderstaande koi is een praktisch voorbeeld van dit typische ontwikkelingspad!

In onderstaande foto's is de ontwikkeling tot aan het begin van de winter van 2010 mooi samengevat. Als kleine tosai heeft deze koi in krap 2 jaar (november 2010) de respectabele lengte van 58 centimeter bereikt waarbij de sumi ontwikkeling langzaam op gang is gekomen. Deze ontwikkeling is er eentje "uit het boekje": achterop zichzelf zettend, en gedurende de tijd zich van achteren naar voren en van onderen naar boven werkend, om in de laatste fase de kers op de taart te plaatsen: een aantrekkelijke koptekening (die nog immer niets van de voorbedachte penseelstreken toont):



Onderstaande foto's zijn een update van de koi in mei 2011. Omdat de koi de kans is gegund door te ontwikkelen is inmiddels de 65 centimeter al bereikt, een stevige groei van 7 centimeter in deze korte periode! Natuurlijk is een dergelijke groei niet vol te houden, naast lengte neemt natuurlijk ook de omvang van de koi toe waardoor er een flinke gewichtstoename moet zijn. Toch is het de eigenaar gelukt om deze koi een dergelijke groei op deze lengte door te laten maken en dat is een prima prestatie!



Naast de kenmerkende Tancho-spot is de sumi-ontwikkeling voor een Showa natuurlijk essentieel: diepzwart, egaal en krachtig. Onderstaande detailfoto's tonen dat het sumi alles in zich heeft om vol tot ontwikkeling te komen. Kenmerkend is ook het krachtige sumi op de kieuwdeksel waarvoor in het algemeen wordt aangenomen dat krachtig en vroeg sumi op de kieuwdeksel indicatief is voor de algehele sumi-kwaliteit:



Natuurlijk heeft deze koi op dit moment zeker ook minder goede punten. Zo is de kenmerkende Tancho-spot ingekrompen, hoewel het sumi op het hoofd nog steeds de mogelijkheid biedt dat dit aan het einde van het ontwikkelpad niet meer zichtbaar is. Wetende dat een foto afbreuk kan doen aan de werkelijkheid lijkt het shiroji (wit) nog niet optimaal. Dit zou kunnen komen door een wat dikke slijmhuid, kleurvoer of genetisch bepaald maar het is zeker nog te vroeg om daar nu iets definitiefs over te zeggen. De koi is immers pas net 3 jaar, dus deze koi moet tijd gegund worden!

Overigens, voor de oplettende kijker, aan het uiteinde van de schubben zijn de glanskristallen zichtbaar die vaak voor verwarring zorgen bij een kwaliteitskoi van de Matsunosuke bloedlijn: deze koi behoort niet tot de Kinginrin-klasse, maar het betreft hier het kenmerkende "Matsunosuke-gin".

Tags: Tancho, Showa

Afgelopen week is een foto verstrekt van de DAI05, een Showa van Dainichi. Deze showa, inmiddels de overgang van nissai naar sansai naderend, is de winter goed doorgekomen. Op onderstaande foto's is de ontwikkeling goed te zien:



De ontwikkeling omvat een periode van mei 2009 tot aan april 2011. Deze Showa heeft een uitmuntende bouw, de lengte kruipt nu naar de 50 centimeter. Hoewel de foto dit niet goed kan tonen is het shiroji van onberispelijke kwaliteit en het beni is voor een Showa zeker niet verkeerd. Komend groeiseizoen wordt echter een belangrijk seizoen, de koi zal nu wat lengte moeten gaan pakken om een mooie gracieuze vorm te behouden. De sumi-ontwikkeling is gestaag en nog vol met kansen, en dat is een belangrijk gegeven op dit punt van de ontwikkeling.

Doordat het sumi nog niet ten volle tot ontwikkeling komt blijft deze koi een zeer interessant studie-object. Sumi ontwikkelt zich gewoonlijk van achteren naar voren, en dan van onderaf naar boven toe. De ontwikkeling van een "menware", de gewenste bliksemschicht op het hoofd, behoort bij deze koi absoluut tot de mogelijkheden als slagroom op de taart van de ontwikkeling. Het sumi-patroon zal, als dit volledig ontwikkeld is, de koi een prachtige balans gaan geven. De verwachting is dat het sumi zich nu wel wat verder zal ontwikkelen qua diepte, de aanwezige basis is absoluut goed. Een heerlijk beest, en met de aanpassingen die zijn aangebracht op haar verblijf heeft deze koi een goede kans haar potentie en belofte in te gaan wisselen de komende jaren!

Tags: Showa

Deze week heb ik een foto ontvangen van de TS01, een Tancho Showa van Toshio Sakai die vorig jaar heeft meegedaan aan de Azukari. Op de eerste foto is deze deelnemer te zien, de foto is van juni 2009. Aan het einde van de Azukari, november vorig jaar, heeft deze koi op 43 centimeter de Azukari verlaten en is geplaatst bij haar nieuwe eigenaar.

Inmiddels heeft de koi er alweer een groei-seizoen opzitten, en een meting in november legde een 58 centimeter op de meetlat! Dat is een heel goed resultaat, deze koi is dus in krap 18 maanden een dikke 35 centimeter gegroeid! Ondanks dat de foto niet ideaal is valt wel op hoe prachtig de sumi-ontwikkeling op gang aan het komen is. En dat mag ook op deze lengte, Met name het sumi achterop begint zich stevig te zetten, en begint naar voren te kruipen. Ook is het leuk om even goed te kijken naar de sumi-ontwikkeling op de linker-flank, daar vindt iets plaats volgens "het boekje".

In deze fase van de ontwikkeling past dit allemaal prima in het pad, ook de body heeft zich goed ontwikkeld dus deze koi is zich aan het opmaken om de 70 centimeter te gaan halen. Daarna is het weer even kijken hoe het staat met de ontwikkeling, de genen van deze koi laten jumbo-formaat toe dus wat dat betreft staan de sterren gunstig. Omdat deze koi van Toshio Sakai is en haar oorsprong vindt in de Matsunosuke bloedlijn: de breedte komt daarbij pas later aan de orde dus op dit moment zeker in prima verhouding!



Als je dan toch een minpunt van de koi moet noemen: toch blijft het jammer dat een gedeelte van de kenmerkende Tancho-spot is verdwenen, maar de sumi-ontwikkeling op het hoofd kan hierin nog een belangrijke rol gaan spelen. Het overgebleven beni heeft zich in ieder geval goed gehouden, dit kan natuurlijk alsnog verslechteren maar het is niet ondenkbaar dat het sumi op het hoofd dit kan gaan maskeren.

In ieder geval gefeliciteerd aan de eigenaar die deze koi in een seizoen toch 15 centimeter heeft kunnen laten groeien, en de koi de rust geeft om aan haar verdere huidkwaliteit te werken!

Tags: Tancho, Showa

Gedurende de Azukari van 2010 zijn verschillende waterwaardes bijgehouden:

• De pH
• Nitriet (No2-)
• Nitraat (No3-)
• TDS
• Opgeloste zuurtsof (DO). "Dissolved Oxygen" is een indicatie van de opgeloste zuurstof in het water. Aangezien ieder leven begint bij de aanwezigheid van leven is een optimale zuurstofoplossing, afhankelijk van de temperatuur. Een gezond zuurstofniveau ligt tussen de 5 en 6 ppm, hoger is in deze nog beter.
• Watertemperatuur

Zie voor een gedetailleerde beschrijving van de niet nader toegelichte parameters de schappen over waterkwaliteit in de bibliotheek. Alle metingen zijn verricht met gekalibreerde meters van Hana, deze meters worden gezien als zeer betrouwbaar en maatgevend als het gaat om het bemeten van water-parameters. Er is dan ook geïnvesteerd in nieuwe meters die tijdens de Azukari voor het eerst zijn gebruikt. Toch heb ik twijfels over sommige absolute waarden, maar dat is op zich niet zo erg. Het gaat erom dat de gemeten waarde best een kleine afwijking mag hebben, als deze afwijking maar constant is zodat er gewerkt kan worden met relatief kloppende waardes.

Het totaalplaatje ziet er als volgt uit:




Gedurende de warme weken zijn de volgende waardes vastgelegd voor de pH:



De pH laat gezien de zomerweken een mooie constante waarde zien. Deze afbeelding toont alleen een gemiddelde over de periode. Omdat de pH geen "vaste waarde" is kan deze over de gehele dag heen wat schommelen, onder andere door de hoeveelheid CO2 die zich in het water bevindt. De omstandigheden lieten niet toe om een permanente digitale pH-meting uit te voeren dus is deze indicatief.


Met betrekking tot het aanwezige nitriet en nitraat is de volgende grafiek samengesteld:



Gedurende de wekelijkse metingen is er in de zomermaanden geen enkele keer een hoeveelheid nitriet of nitraat aangetroffen! Een belangrijke oorzaak hiervoor is gelegen in het opgepompte grondwater wat verantwoordelijk is voor het straffe ververs-regiem. Dit grondwater is namelijk geheel vrij van nitraten, en dat is redelijk uniek. Omdat de faciliteit geen algendodende middelen bevat worden de gevormde nitraten tijdens het nitrificatie-proces geabsorbeerd door algen. Gedurende de Azukari is de vijver dan ook groen geweest, niet zo dik als erwtensoep maar wel met een hele duidelijke groen zweem in het water.


De derde grafiek toont u de gemiddelde temperatuur en de opgeloste zuurstof in het water:



De watertemperaturen zijn goed geweest maar niet uitbundig, reeds na week 27 is een gestage daling ingezet. Het basisniveau aan opgeloste zuurstof is gewoon goed te noemen en ruim voldoende voor het biologische leven. Het water is dan ook zwaar belucht en extra stromingspompen creëerden nog eens extra uitwisseling. Heel goed te zien is dat warmer water minder zuurstof kan bevatten, naarmate de watertemperatuur daalt (tred naar beneden) neemt de hoeveelheid opgeloste zuurstof toe (stijgende trend)!! De waardes van de opgeloste hoeveelheid zuurstof (o2) zijn wat aan de hoge kant, vermoedelijk is de meter hier absoluut gezien wat te optimistisch maar relatief gezien zijn de meetwaardes sowieso in de groene zone en goed bruikbaar geweest voor de trend-analyse.


En als laatste de TDS waarde (ter controle is tevens de elektrische geleidbaarheid van het water gemeten in micro-siemens maar deze is eenvoudig te herberekenen naar TDS):



De gemeten TDS-waardes laten toch een wat stijgend verloop zien. Ondanks een streng verversingsregiem van 10-15% per dag is duidelijk zichtbaar dat de de TDS waarde een licht stijgende trend laat zien. Even los van de discussie die gevoerd zou kunnen worden over de mate van verversing die mogelijk te laag is geweest (immers, de delta tussen de gemeten hoeveelheid en de basiswaarde en de gemeten hoeveelheid kan gelijk gesteld worden aan de mate van vervuiling) is een mogelijke oorzaak gelegen in de dalende watertemperaturen waarbij de koi meer moeite hebben om de voedingsstoffen goed op te kunnen nemen en dus meer vervuiling achterlaten. Let wel, dit is pure speculatie want de watertemperaturen hebben zich in een goede bandbreedte gehouden ten opzichte van het metabolisme van de koi maar het zou een oorzaak kunnen zijn. De optimale temperatuur voor een koi om voeding optimaal te verteren en de voedingsstoffen op te neme ligt rond de 24 graden. In week 34 is de TDS-waarde weer is gedaald, rond die periode is ook de voederfrequentie weer aangepast waardoor het aanbod van voer is verminderd (en dus ook de maximale vervuiling).

Al met al kunnen we spreken van een erg stabiele Azukari, waarbij gesteld moet worden dat de watertemperaturen wel iets beter hadden mogen zijn. Vanuit de optiek van de waterkwaliteit valt alleen de licht stijgende TDS-waarde op, verder zijn de waterwaardes uiterst stabiel geweest als men de wekelijkse metingen vergelijkt. Omdat het steekproef-metingen zijn kan helaas geen generieke conclusie getrokken worden, want daardoor zou je in moeten kunnen zoomen op detailmetingen per dag of per uur. Desalniettemin hebben de metingen meer inzicht opgeleverd in het gedrag van de Azukari-vijver gedurende de zomermaanden!

Tags: Dissolved Oxygen, TDS, Temperatuur, zuurstof

In de Azukari van 2010 deed een heel kleine Sanke mee, een ginrin variant met prachtige spiegels en een beloftevolle toekomst. In het geweld tussen de andere tosai en nissai viel deze koi, als je oog erop viel, wel op maar "is niet blijven hangen" bij mij. Dat zal een ieder bekend voorkomen, je kijkt in een bak met tosai en het oog wordt er wel of niet naartoe geleid. Toch heeft deze koi de strenge Azukari-selectie zorgeloos doorlopen en is een extra ontwikkeling gegund.

En gelukkig maar, want de ontwikkeling van deze ginrin Tancho Sanke heeft een geheel eigen update verdiend! Allereerst de foto's:



31 Centimeter schoon aan de haak, en nog steeds tosai. De huidkwaliteit is erg goed, een mooie balans tussen de drie kleuren, prima ginrin, en ook het frame van deze koi mag goed genoemd worden. Kijk vooral eens naar de ontwikkeling van de staartaanzet en de lengte van de kieuwplaten. Dat belooft in ieder geval wel iets voor de toekomst! Niet extreem, maar wel gewoon goed! Het hoofd lijkt mogelijk wat smal, maar zoals in een eerder artikel gemeld is dit kenmerkend voor de huidige gosanke van Toshio Sakai dus ik vertrouw erop dat dat goedkomt.

Een leermoment met betrekking tot deze koi dus, het onderkennen van het potentieel van (erg) jonge koi is moeilijk en de adviezen van je vertrouwde dealer moet je dan ook ter harte nemen in een overweging. Ik had de potentie als kleine spruit niet volledig onderkend maar nu de koi wat meer lengte heeft gekregen, en de huid wat dikker is geworden waardoor het shiroji haar kwaliteit toont, is dit echt een sublieme koi en een aanwinst in iedere vijver. Maar ja, de koi heeft een nieuwe eigenaar gevonden en deze wens ik dan ook heel veel plezier van deze ginrin Tancho Sanke!

Tags: ginrin

De koi zijn inmiddels allemaal geoogst, verplaatst naar het winterverblijf en (waar van toepassing) opgehaald door hun nieuwe eigenaren. Over het algemeen is de Azukari weer prima verlopen. In een eerder bericht is reeds gemeld dat onze favoriete huis-tuin-en-keuken vogel, de reiger, waarschijnlijk behoorlijk heeft huisgehouden. Helaas is deze aanname waarheid gebleken, en zijn meer dan 16 koi "missing in action". Een aantal heeft kunnen ontsnappen aan de niets-ontziende kaken van deze vogel met de nodige (kleine) beschadigingen. Dat hoort erbij, een Azukari is ondanks alle goede zorgen niet risicoloos maar dit zal door de dealer Koitopia prima opgelost gaan worden. Allereerst maar even wat resultaten van de tosai.

De kohaku zijn de Azukari gestart met kleine lengtes (vanaf 16 centimeter) en hebben een nette ontwikkeling doorgemaakt. De eerste twee koi zijn Kohaku van Marudo, de onderste twee zijn van Toshio Sakai:




Opvallend is de bouw van de koi van beide kwekers zelf. Als men de bovenste foto's vergelijkt met de ondersten dan is er een duidelijk verschil in bouw wat is te herleiden tot de gebruikte bloedlijnen. Toshio Sakai heeft zijn Kohaku het afgelopen jaar verder verbeterd, de koi hebben een langer hoofd dan voorheen. Dat is een erg interessant aspect met het oog op de ontwikkeling, vooralsnog is de groei van de Kohaku van Marudo en Sakai niet substantieel anders. De ontwikkeling van het hoofd zal zeker anders zijn, de verwachting is dat de verbreding van het hoofd bij de Kohaku van Toshio Sakai pas in een later stadium zal plaatsvinden. Dat is voor Matsunosuke-koi ook wel een kenmerk, de koi pakken over het algemeen eerst hun lengte waarna het skelet zich gaat verbreden en de koi zijn uiteindelijke vorm gaat krijgen. Let overigens ook op de prachtige glinsterende huid van de tweede koi van Sakai.

Ook de Sanke hebben een goede ontwikkeling laten zien:





Qua body is er nog niets te verwachten (daarvoor zijn de koi nog te jong) maar de groei is niet uitbundig geweest. De Sanke van Marudo, de eerste, is een klassiek voorbeeld van een Sanke met gevoel voor balans. wat dat betreft zijn de Sanke van Sakai toch anders. Met name het zogenaamde "atarashi sumi", een vorm van sumi die we nu enkele jaren terugzien op een moderne Matsunosuke-Sanke is niet meer zo vlekkerig en beter geconcentreerd, maar duidelijk is dat de sumi in grote mate aanwezig is en zal blijven. Dat is een kwestie van smaak, wat op de foto's niet te zien is is dat het sumi ook daadwerkelijk anders is. Atarashi sumi is wat dat betreft echt zo zwart en glimmend als pianolak!

Wel moet gezegd worden dat het beni (rood) van de Marudo als tosai wat beter voor elkaar was dan bij de overige Sanke. In onderstaande afbeelding, als voorbeeld van een van de koi, is aangegeven waar het beni wat verandering heeft ondergaan of waarvan verwacht mag worden dat dit gaat gebeuren:

• Sashi (voorkant van patroon waar de voorliggende schub de achterliggende schub overdekt) wat breed, mogelijk wat wegtrekkend beni
• een schub met licht beni aan de rand van het patroon, dit kan mogeiljk wegtrekken want de intensiteit is niet voldoende
• Ook op het middengebied wat erg breed sashi
• En op het begin van de rug achter het hoofd nog een wat breder sashi dan gewenst.
• Maar...... Kijk eens naar de aftekening van het beni op het hoofd, is dat scherp of niet!

Wat gezegd kan worden is dat het beni als tosai wat rommelig oogt, maar dat gedurende de ontwikkeling van de koi dit zich sterk lijkt te verbeteren. Met name bij het sashi is zichtbaar dat dit in beweging is, enerzijds door beni dat oplost en anderzijds door het dikker worden van de opperhuid waardoor de beni niet meer kan doorschijnen. Over de Sanke zelf kan gezegd worden dat het sumi voorin wat zwaar zal gaan worden en hoogstwaarschijnlijk verder zal uitbreiden. De balans qua patroon moet van de sumi-vlek op het midden van de rug komen dus dat wordt een interessant project als het gaat om ontwikkeling!






En dan de Showa:







Alle Showa zijn van Toshio Sakai en (uiteraard) van de Matsunosuke-bloedlijn. Wat in de vorige editie niet gelukt is, is dat in deze wel: het sumi is gestabiliseerd waardoor de ontwikkeling daarvan nog even uit kan blijven. En dat is ook de bedoeling, want de koi moeten nog enkele jaren doorontwikkelen en dan hun top bereiken. Ook met betrekking tot de showa is een verbetering van sashi en beni zichtbaar. De koi verraden nog niet veel van hun huidige patronen, liefhebbers van traditionele showa moeten goed kijken naar de tweede showa en het sumi in ontwikkeling proberen te positioneren. De body van deze koi is zeker goed te noemen dus dat is een zeer interessante koi voor de toekomst! Zonder de overige koi tekort te willen doen natuurlijk.

Tags: Ikeage, kohaku, Sanke, Showa

Nu de watertemperaturen weer aan het dalen zijn en er een einde gaat komen aan het seizoen stijgt ook de spanning omtrent de resultaten van de Azukari van 2010. Er gebeurt namelijk van alles rondom de Azukari, wat samen moet komen bij de uiteindelijke Ikeage rond eind oktober/begin november. Omdat er is besloten om dit jaar geen tussentijdse metingen te doen is het totaal onbekend hoe de koi zich ontwikkeld hebben.

Wat helaas al wel bekend is, is dat een onbekend aantal koi de Azukari van dit jaar waarschijnlijk niet overleefd hebben. Niet dat de omstandigheden slecht zijn geweest, integendeel zelfs. Maar vanwege de warmte in de tunnelkassen is het afgelopen zomer nodig geweest om de deuren geopend te houden. Helaas hebben de aartsvijanden van de koi dit ook opgemerkt en hebben hun slag geslagen. Het betreft hier de Ardea Cinerea. Deze inheemse soort is geen een of andere agressieve parasiet, maar is de officiele benaming van.... de blauwe reiger . Meerdere malen is deze aangetroffen in de kassen, en ook de kleine gaatjes in de tunnelkassen wijzen erop dat zij hun voedselgebied hebben afgebakend tot een mooie groen vijver met daarin mooi gekleurde vissen... De uiteindelijke Ikeage zal uit moeten wijzen wat de gevolgen zijn geweest maar bij verschillende inspecties lijkt het erop dat er een aantal is verdwenen. Ook van de prachtige Dainichi-nissai overigens, mijn grote favoriet zijnde de Tancho Sanke (de DAI16) is al een hele lange tijd niet meer gesignaleerd. Je kunt in ieder geval dan alleen wat wrang stellen dat dit setje van reigers in ieder geval wel smaak hebben maar leuk is anders .

Toch is het afgelopen week gelukt om een klein aantal koi, dat zich verschuilt onder het verdorde planteneiland te scheppen en op de foto te zetten. Als eerste is daar de de Sanke MAR02. Als kleine koi van 16 centimeter de Azukari ingezet en toch inmiddels al aangelengd tot een geschatte lengte van 30 centimeter:



Wat in ieder geval positief stemt is dat de sumi-ontwikkeling zich prima heeft gehouden en ook het beni nog mooi en zacht lijkt te zijn. De foto's zijn natuurlijk slechts indicatief maar voor deze jonge tosai is zeker een mooie toekomst weggelegd, Het lange hoofd en brede opbouw daarvan op de eerste foto is indicatief voor mogelijke jumbo-groei. Hoe de groei van deze koi zich verhoudt tot de groei van de overige deelnemers is vooralsnog onbekend, maar deze is minimaal 14 centimeter geweest.

Een tweede koi die zich liet vangen was een Goromo van Toshio Sakai, deze Goromo meet iets boven de 35 centimeter met een startlengte van 20 centimeter:



De groei valt zeker voor een Goromo (die nu eenmaal nog niet genetisch de groei-capaciteit heeft die gepoogd wordt in te brengen bij de Gosanke) niet tegen! De body mag stevig genoemd worden, verder is de foto te onduidelijk over de ontwikkeling.

De komende maanden is het afwachten of de koi nog wat lengte kunnen pakken. Dit is erg afhankelijk van de mate van zonneschijn. De buitentemperaturen zijn niet zo belangrijk als het maar onbewolkt is. De tunnelkassen warmen onder invloed van de zonnestralen razendsnel op zodat de watertemperatuur kunstmatig wat hoger gehouden kunnen worden. Het is dan ook te hopen dat het restant van de maand September in ieder geval droog en zonnig mag verlopen! Nog even wat weken het geduld op de proef stellen en dan kan het sleepnet erdoor...

Tags: Azukari, Sanke, Goromo

Inmiddels is de eerste gezamelijke beoordeling van de situatie achter de rug. Ondanks dat de koi in goede handen zijn is het toch altijd weer een spannende middag om de koi weer even te zien. Temeer daar er nu een interessante mix tussen tosai en nissai (de Azukari-koi van vorig jaar) rondzwemt. Elke van deze heeft zijn eigen karakteristiek, de jonge nissai tonen nog echt het gulzige gedrag en daarna snel weer onderduiken, terwijl nissai over het algemeen al rustig eet en niet snel van de wijs te brengen is. In de natuur zie je dit ook, het zenuwachtige gekrioel van jonge visjes tussen de grote jongens die rustig hun baantjes zwemmen. U hoeft maar een blik in uw vijver te werpen (figuurlijk ) en dan weet u wat ik hiermee bedoel.

Een nadeel van het lang niet kunnen zien van de koi is dat de verwachtingen natuurlijk de pan uitrijzen. Ook nu weer, de omstandigheden zijn ideaal voor een forse ontwikkeling dus dat is de autorit altijd weer waard. Toch was het begin een beetje een teleurstelling . De koi zijn niet van gisteren en weten door de inzet van de voerautomaat tot op de klok af inmiddels wanneer de sluizen der heerlijke maaltijden opengaan, dus ze wachten geduldig een meter onder het wateroppervlakte tot het moment daar is. Zeer slim, maar door het groene water kun je ze dan niet zien! Dan zelf ook maar eerst gezamelijk een broodje eten en de waterwaardes controleren:



Zoals eerder vermeld worden elke twee weken de waterwaardes gecontroleerd. Op de linkerfoto en rechterfoto is een zuurstofmeter te zien, de tweede is ter controle van de eerste meter daar de waardes relatief hoog zijn. Op dit moment is nog niet duidelijk of de Hana-meter, die toch een flinke duit heeft gekost en speciaal voor deze Azukari is aangeschaft, de juiste waarde voor de DO ("Dissolved Oxygen") voorschotelt. Maar de absolute waardes zijn in deze ook nog niet interessant, het is me meer gelegen in de relatieve schommelingen tussen deze waardes en daarvoor zijn de metingen in ieder geval zeer bruikbaar!

Wat meteen aan het water opvalt is de diepgroene zweem in het water. Dit zijn de zweefalgen, ik heb daar extra opgelet omdat er op dit moment nog bij geen enkele meting nitraat is gemeten! Dit nitraat wordt gezien als een goede voedingsbodem voor algen en planten, het lijkt er dan ook op dat de gevormde nitraten uit de stikstofkringloop zeer rap door de algen woren geconsumeerd. Hiervoor zijn twee bewijzen:



Bovenstaande foto is een detailfoto van het water, de doorvoer van de overloopbuis is nog net zichtbaar en deze zit op een diepte van ongeveer een halve meter. Er zijn dus voldoende zweefalgen zoals te zien aan de groene zweem in het water, maar daar gaat het niet om bij deze foto. Wat verrassend is, is dat er geen enkele draadalg te vinden is aan de wanden! Vaak zien we nog een mooi tapijtje van 2 a drie centimeter maar in de Azukari-vijver heeft draadalg echt geen enkele kans. De verklaring kan erin gelegen zijn dat er onvoldoende voedingsstoffen aanwezig zijn om gevormd te worden, in feite betekent dit dat de zweefalgen de voedingsstoffen volledig op-consumeren!


Een tweede indicatie is dit zeer attractieve planteneiland dat in volle ornaat begin junii te water is gelaten, met de intentie om de voedingsstoffen voor algen uit het water te halen. De bedoeling was om elke maand met een zeis de helse bebossing te lijf te gaan, maar van dit streven is echt niets terecht gekomen. Her en der een plukje kan nog net overleven maar van uitbundige groei is geen enkele sprake!

Hieruit kunnen alvast voorzichtig conclusies getrokken worden. Wat uit de metingen van het nitraat en de indicaties in de vorm van de ontwikkeling van algen en planten blijkt, is dat de bron voor uitbundige groei (ammonium en nitraten) gewoonweg ontbreekt. Dit betekent dat de Azukari-vijver een prima evenwicht heeft weten te vormen tussen het aanbod van stoffen vanuit de stikstofkringloop (ammonium -> nitriet > nitraat) en dat de nitraten direct weer netjes terug gegeven worden aan de natuur!!

Om nog even terug te komen op de koi: na onze eigen voederbeurt zijn we op voedertijd direct bij de vijver gaan kijken, na het aanschieten van de automaat lieten met name de tosai zich uitgebreid zien. De kleuren zien er prachtig uit, ook de sumi lijkt van afstand in ieder geval van prima kwaliteit! Ook lijken de tosai al flink in lengte te hebben gewonnen! De nissai hadden er niet zo'n zin in, wat te wijten zou kunnen zijn aan het tijdstip van de dag en de hitte. Hoe ouder hoe luier, het is waar... . En, hoe groot de verleiding ook was, een visje scheppen behoorde gewoonweg niet tot de mogelijkheden met een klein 1 meter-netje in deze grote vijver want dat zou een kansloze missie geweest zijn. Het blijft dus spannend tot het einde!

Dit jaar worden de Azukari-koi in principe pas einde oktober afgevangen. De koi moeten hun rust kunnen krijgen, en het afvangen is een stress-volle bedoeling. Nu zitten we allemaal wel eens met een net in onze vijver te roeren en valt het met de stress wel mee, maar toch is de situatie hier anders. Het water is immers over het algemeen mosgroei, waardoor de koi bewegingen bij het oppervlakte niet altijd goed meekrijgen. Daarnaast is de vijver gelegen in een kas dus is er praktisch geen beweging langs de vijver. De enige beweging die er is is de dagelijkse controle-rondes om de omstandigheden optimaal te houden. Dit betekent, dat de koi in principe niet gewend zijn aan bewegingen, en ALS dit dan gebeurt ze lekker diep duiken zodat ze zich veiliger voelen.In deze situatie kom je er dan aan met een sleepnet, laat je de koi in een grote bak overplaatsen en worden ze daarna uitgebreid gemeten en gefotografeerd. Op zich is dat voor de hobbyist natuurlijk fijn, maar na de laatste meting vorig jaar weigerden de koi toch een ruime periode van twee weken om normaal te eten. Dit jaar dus anders.....

Nou is het ook niet bijster interessant om te rapporteren over een pruttelende bak erwtensoep (oneerbiedig gezegd) dus moest er wel een extra dimensie aan toegevoegd gaan worden. Temeer daar in de Azukari van vorig jaar is gebleken dat er gedurende de periode dat het moest gebeuren (de hitte-periode) toch een inzinking is geweest voor wat betreft de groei. Hier moet natuurlijk een logische verklaring voor zijn, maar zonder gegevens om mee te werken blijft het gissen. Nou, dat is is ook vele malen gebeurd afgelopen jaar , dus dit jaar worden er tweewekelijks verschillende meetinstrumenten ingezet om een aantal belangrijke waterwaardes te controleren en te bewaren. Dit zijn:

• De Ph. De Ph is een meetwaarde die aangeeft of het water zuur of basisch, waarbij het omslagpunt ligt bij de waarde 7. Daarboven is het water meer basisch, daaronder is het water zuurder. De gewenste Ph ligt over het algemeen tussen de 7 en 8 (in de Benelux). Niet te verwarren met de Japanse waardes overigens, daar is een Ph van 5 de gewoonste zaak van de wereld, een belangrijke reden ook waarom geïmporteerde koi met zorg moet worden opgevangen want grotere Ph-verschillen zijn funest!
• Nitriet (No2). Nitriet is het eerste "tussenprodukt" van de stikstofkringloop en is niet wenselijk. Onze filters doen hun best dit zo snel mogelijk om te zetten naar het onschuldige nitraat. De idelae waarde is 0, meetbare nitriet moet ALTIJD vermeden worden.
• Nitraat (No3). Nitraat is het laatste produkt van de stikstofkringloop en is in principe onschadelijk voor de koi en een welkome bron van voeding voor algen en planten. Een groene vijver is dus een hele goede indicatie van een goed lopende stikstofkringloop!
• Ms (microsiemens). Deze waarde is een indicatie voor de electrische geleidbaarheid van het water. Zonder hierbij diep in detail te treden kun je stellen dat een wijziging een indicatie is in de wijziging van de waterparameters met betrekking tot opgeloste zouten. Nitraten, fosfaten, chloride en andere zouten beinvloeden dus deze waarde.
• TDS. Dit betreft de "Totally Dissolved Solids" en is indicatief voor de mate waarmee geleidbaarheid en vaste stofdeeltjes in een vloeistof (vaak water) mee worden aangeduid. Doorgaans wordt de term gebruikt bij wateranalyse of bepaling van de samenstelling van drinkwater. Een lage TDS is niet persé hetzelfde als zacht water, maar wijst wel vaak in die richting. De TDS-meter zal alle opgeloste stoffen in het water meten; van calcium, magnesium en ijzer, tot organische stoffen als eiwitten en feromonen.
• Opgeloste zuurtsof (DO). "Dissolved Oxygen" is een indicatie van de opgeloste zuurstof in het water. Aangezien ieder leven begint bij de aanwezigheid van leven is een optimale zuurstofoplossing, afhankelijk van de temperatuur. Een gezond zuurstofniveau ligt tussen de 5 en 6 ppm, hoger is in deze nog beter.
• Watertemperatuur. Deze is erg belangrijk omdat koi, zoals elke vis, koudbloedig is en de stofwisseling/metabolisme afhankelijk is van de watertemperatuur. De ideale groei-temperatuur ligt tussen de 22 en 28 graden, bij deze temperatuur is de koi nog goed actief en is de opname van voeding optimaal. Daarboven kost het de koi gewoonweg meer energie om de voedingsstoffen op te nemen.

Overigens wordt een belangrijke waterparameter, ammonium, niet gecontroleerd. De reden hiervoor is dat de omstandigheden dermate gecontroleerd zijn dat ammonium-pieken niet snel voor kunnen komen, en ALS deze al voorkomen dan worden deze snel opgevolgd door de echte "beuker": de nitrietpiek wat direct afwijkend gedrag van de koi zou opleveren. Deze is ook vele malen gevaarlijker en qua lengte ook langer durend omdat de bacterie-cultuur die de omzetting realiseert nu eenmaal een factor 3 langzamer deelt dan de cultuur die de ammonium omzet naar nitriet. Bij een opstartende vijver is het zeker aan te raden deze waarde ook zeer frequent te meten, maar zonder nou te beweren dat het niet moet hebben wij ervoor gekozen dit verder niet mee te nemen.

Gedurende het experiment zullen de verschillende meetwaardes opgenomen worden in de statistieken van dit jaar.

Tags: Ph, TDS, Dissolved Oxygen

Inmiddels loopt de Azukari alweer een paar weekjes. Tijd om de balans een beetje op te maken, er is immers een flink aantal wijzigingen aangebracht in de opzet dit jaar. Wekelijks krijg ik feedback van Peter Jacobs van KoiTopia omtrent de status, en de geluiden die ik hoor zijn veelbelovend. Een van de grootste wijzigingen van deze Azukari is de plaatsing van een voerautomaat. Ondanks zeer zorgvuldige verzorging van de familie Jacobs is een voerautomaat altijd aan te raden, met de precisie van een Zwitsers uurwerk kan exact de hoeveelheid voer gedoseerd worden die benodigd is. Nu zitten er in de Azukari natuurlijk meer koi dan vorig jaar, maar de automaat is enorm:



Dit apparaat is in staat om tientallen kilo's ProBites leeg te schieten vanuit het magazijn in een door de installateur gewenste tijd. Op dit moment wordt er met een programma van 8 voederbeurten gewerkt, elke 3 uur wordt er gevoerd dus dag en nacht.

Een tweede belangrijke wijziging is het beschikbaar maken van een controlegroep. In de showroom van Koitopia wordt momenteel hard gewerkt aan een binnenvijver die de Azukari-vijver gaat emuleren. Dit betekent dat zowel de temperatuur als de voederfrequentie zoveel mogelijk gelijk gehouden wordt. In deze binnenvijver zullen een aantal koi worden geplaatst uit dezelfde zending als de huidige Azukari-koi waarna in oktober de balans op te maken is. Deze binnenvijver is natuurlijk gewoon een verkoopbak dus de koi zullen hier blootstaan aan de stress die hoort bij een drukke bedrijvigheid, en ze zullen het grasgroene water van de Azukari-vijver ontberen. Ik ben heel benieuwd wat er gaat gebeuren want het ligt voor de hand dat de Azukari-koi harder zullen groeien (betere verversing en meer ruimte zonder stress) en een betere huidkwaliteit zullen hebben (dankzij het groene water) maar in de eerdere groei-experimenten is gebleken dat groeien ook lukt in een krui-wagen (als het ware). In het winterexperiment van 2009 is gebleken dat in dezelfde periode de Marudo Shiro Utsuri ook over de 40 centimeter te trekken zijn wat overeenkomt met een gelijkwaardige groei als de Shiro in de Azukari. En dat gebeurt dan in een bakje van net geen 2000 liter. Nu lukt dat niet altijd want het is veel werk dit goed te houden maar toch: de verwachtingen zijn hoog gespannen!

Inmiddels komen ook de eerste metingen van de waterkwaliteit binnen, deze zullen binnenkort opgenomen worden in de statistieken. Dit jaar willen we proberen om "het gedrag" van de Azukari-vijver gedetailleerd in beeld te brengen op basis van gangbare meetwaarden als Ph, nitriet, nitraat maar ook de geleidbaarheid (mS), TDS, redox en Rh-waarde. Als de eerste reeks gegevens bekend zijn zal hierover ook verslag van worden gedaan want al die afkortingen zeggen niet zoveel maar zijn o zo belangrijk voor een goede ontwikkeling en groei.

O ja, de deelnemers-pagina's zijn al eerder geupdate (zie wijzigingenoverzicht) dus alle deelnemers staan met foto en rugnummer online!

Tags: voerautomaat

Op 26 mei is de DAI01, een van de aantrekkelijke kindai Showa van Dainichi, dood aangetroffen in de Azukari-vijver. Nader onderzoek van de koi heeft geen oorzaak kunnen achterhalen, ook waren er geen uiterlijke kenmerken die aan konden tonen dat de koi iets mankeerde. Helaas, soms gebeurt dit en iedere koi-houder heeft vaak al minstens 1x meegemaakt. Desalniettemin, als eerbetoon , toch nog even een foto van deze koi die helaas de mogelijkheid haar volle potentie te benutten niet heeft kunnen invullen:



Zonde

Zo einde april staan we aan het begin van het tweede seizoen van de Azukari! De koi worden geprepareerd voor de overplaatsing naar de Azukari-vijver dat een mooie gelegenheid biedt om alle koi die overgaan op de foto te zetten. Over het algemeen kan gesteld worden dat de winterperiode de koi veel goeds hebben gedaan. Uiteraard is er geen groei geweest, ook de Azukari koi hebben kennis gemaakt met een venijnige Nederlandse winter en hoewel ze binnen vertoeven is de watertemperatuur koud geweest. Het is dan ook met groot plezier om vast te stellen dat de koi in een prima conditie zijn gebleven! Hoewel bij enkele gevallen de voederloze periode is aan te zien zijn er steevast twee zaken die bij praktisch elke koi opvallen:

• verbeterd shiroji. Er zijn aspecten aan koi die op een foto moeilijk zijn over te brengen. De kwaliteit van het shiroji is daar eentje van, maar de koi zijn daadwerkelijk zo wit als verse sneeuw. Gedurende het groei-seizoen is het shiroiji steeds prima gebleken, maar na een periode van vasten en daardoor ontgiften komt de ware kwaliteit hiervan naar boven!
• sterk verbeterd hi. Het eerste dat opvalt aan de koi is dat de intensiteit van het hi (rood) veel beter is dan aan het einde van de Azukari. Nu is dat in het voorjaar meestal het geval, koud(er) water veroorzaakt het samentrekken van de pigmenten waardoor deze intensiever en levendiger worden. Dit is ook een belangrijke reden waarom koi-shows en show-koi vaak in de winter of vlak erna zijn en deze koud(er) gehouden worden voor een show. Er is echter een tweede aspect aan het hi, en dat is dat de visuele elasticiteit sterk is toegenomen. Ik kan er geen andere term voor verzinnen, maar het zit er weer dik op en lijkt wel van fluweel met een prachtige zachte gloed.

Hiermee hebben de koi weer een prima huidje om het nieuwe groei-seizoen in te gaan. Om nog even stil te staan bij het sumi: het toevoegen van kleurstoffen in het voer heeft geen effect op sumi-ontwikkeling, het is met name de aanwezigheid van mineralen die de sumi-ontwikkeling stimuleren. Dit staat dus direct in relatie met de zogenaamde Gh-waarde ("Gesamthärte"), een indicatie voor de hoeveelheid opgeloste mineralen en sporen-elementen, uitgedrukt in Duitse hardheden. Deze Gh-waarde, in Nederland doorgaans (erg) hoog ten opzichte van Japanse omstandigheden, is juist in de opvangvijver laag daar het water opgepompt wordt uit diepe aardlagen. Het is dan ook de reden waarom de sumi-ontwikkeling nog steeds prima getemperd kan worden. Het uitgangspunt hierbij is een simpele: wat er niet in zit komt er niet uit, en andersom is dus ook waar

Dit moment biedt tevens de mogelijkheid om twee koi even in de spotlight te zetten en beiden om verschillende redenen. De eerste is de DAI16, de Tancho Sanke waarvan u hieronder twee foto's naast elkaar ziet:



De ontwikkeling die deze koi doormaakt is heel erg goed. Gedurende het eerste Azukari-jaar is het shiroiji duidelijk dikker geworden zonder afbreuk te doen aan het sumi dat uit de diepere huidlagen komt en daar doorheen moet breken. Sterker, het aanwezige sumi is van achter naar voren bezien van een gelijke kwaliteit waarmee deze koi een prachtige verschijning is. Het sumi is zeer sterk, resulterend in scherp afgebakende blaadjes met een licht sashi. Absoluut nu al show-waardig deze koi, en zeker nog niet uitontwikkeld.

De tweede koi in de spotlight is de DAI05:



Het betreft hier een vergelijking van deze koi tussen het begin en einde van de winterperiode. Deze showa is een prachtig voorbeeld van wat verwacht mag worden van de ontwikkeling van een Dainichi showa. Er wordt wel eens gezegd dat er Dainichi showa en showa van Dainichi bestaan, maar deze behoort overduidelijk tot de eerste groep. Het sumi completeert het op het oog wat rommelige hi en brengt de vis prima in balans. Het sumi is ook dermate gepositioneerd dat het geen afbreuk doet aan de gevoelige balans tussen shiroji en positionering van hi in het algemeen en voegt een extra dimensie toe. Let ook op de sumi-positionering op het hoofd dat een krachtig en mooi menware voorspelt. Deze koi heeft dermate sterk sumi dat het krachtig ontwikkeld is gedurende de winterperiode en het is dan ook erg interessant wat de invloed zal zijn van de nieuwe groei-periode!

Zoals gezegd staan de koi aan de vooravond om weer geplaatst te worden in de Azukari-vijver. Een aantal koi zijn inmiddels uit de Azukari gehaald door de nieuwe eigenaren maar velen hebben besloten om de koi in Azukari te laten. Er zullen wat wijzigingen komen op de wijze waarop de Azukari plaats gaat vinden dit jaar, mede vanwege de leermomenten uit het vorige jaar. Hierover zal in een later stadium bericht gaan worden, maar één ding staat nu al vast: er is weer voldoende te zien, te lezen en te leren!

Nadat de Azukari-koi zijn overgebracht naar het winter-verblijf is het met de groei natuurlijk gedaan. De koi is een winter gegund om te herstellen van de groei van afgelopen seizoen en om de accu weer op te laden voor een nieuw groei-seizoen. Het was natuurlijk mooi geweest als de koi op een aangename voorjaarstemperatuur hadden kunnen overwinteren maar dat behoorde helaas niet tot de mogelijkheden. Ook de Azukari-koi hebben kennis gemaakt met de gemene Hollandse winter die we, als het goed is, voorgoed achter ons hebben liggen. Vandaag was er even de kans om de koi, na de mooie dagen van de afgelopen twee weken resulterend in veilige watertemeraturen, weer eens van dichtbij te kunnen bekijken. Met de erg koude watertemperaturen zijn de koi volledig met rust gelaten, er was dan ook een gezonde spanning om de koi weer terug te zien en om te kunnen bepalen wat de periode met de ontwikkeling had gedaan.

Om met de deur in huis te vallen: de sumi-ontwikkeling is door het beinvloeden van de waterwaardes binnen de perken gebleven. Zachter water dan we in Nederland normaal gesproken gewend zijn. Het effect daarvan is direct terug te zien op de koi. Het beni is enorm verbetert, het spat er bijna vanaf en ziet er flexibel uit! Dat klinkt misschien wat overdreven, maar de verbetering is echt heel goed zichtbaar. Het shiroji heeft in ieder geval mijn verwachtingen overtroffen. In bijgevoegde filmpjes is te zien wat ik bedoel.... de filmpjes zijn gemaakt met een standaard telefoon zonder additionele belichting, het moge duidelijk zijn dat witter-dan-wit echt bestaat . Zonder enige koi tekort te willen doen moest het bovenhalen van de Tancho Sanke (DAI16) wel even met aandacht gebeuren want wat is deze vis mooi! Het sumi is zeer dik, de vis heeft prachtig teri en ja, witter dan wit inderdaad. Daarnaast heeft de kenmerkende rode spot op geen enkele wijze ingeboet aan kwaliteit. Deze koi is een regelrechte prijswinnaar op iedere show en een aanwinst in iedere vijver! Misschien niet de snelste groeier die we kennen, maar hardlopers zijn doodlopers en een prachtige huidkwaliteit is enorm eenvoudig op te blazen. Bijvoorbeeld door een koi geen seizoenen te gunnen.

Over het algemeen kan gesteld worden dat de koi de koudeperiode echt heel goed zijn doorgekomen. Geen huidvertroebelingen, openstaande schubjes of wat dan ook en in opperste conditie! In een paar gevallen mogelijk wel een iets mindere body maar ook deze koi hebben de afgelopen maanden voer moeten ontberen maar daar wordt alweer aan gewerkt . Het is nu even afwachten wanneer de weersomstandigheden het toelaten om de koi terug in de Azukari te plaatsen, dus tot die tijd moeten we het doen met onderstaande filmpjes:



Op dit moment lijkt het erop dat de Azukari van komend seizoen erg interessant gaat worden. Natuurlijk zien we een aantal van de deelnemers van afgelopen seizoen weer terug in de Azukari om nog beter de langere termijn te kunnen volgen. Er bestaat een mogelijkheid dat we ook nog enkele verkochte vissen wat langer kunnen volgen maar dat is nog niet zeker. Peter Jacobs van Koitopia heeft nog niet al zijn koi binnen, maar de kans is erg groot dat er nog een door Toshio Sakai geselecteerde partij tategoi naar Udenhout gaat komen! Een aantal van die koi zal ongetwijfeld haar weg vinden naar de Azukari. En ik weet dit zeker, er zijn er namelijk al een aantal aangekomen .

Kortom: er begint weer iets te gebeuren!!

Op 1 november zijn alle tategoi van het Azukari-experiment weer gemeten en gefotografeerd! Eerder in de maand oktober zijn alle koi afgevangen en verplaatst naar de faciliteiten van KoiTopia waar zij konden acclimatiseren. Na de laatste meting half september heeft het Nederlandse weer het experiment een beetje in de steek gelaten door snel dalende watertemperaturen. Aangezien nishikigoi koudbloedig zijn en hun metabolisme zich dus aanpast aan de watertemperaturen waren de verwachtingen omtrent groei niet hoog gespannen. Temeer daar de koi na de laatste meting collectief aangaven niet meer gediend te zijn van een behandeling met een sleepnet. Dit uitte zich in wat afwachtend gedrag bij het voeren, een teken dat toegewezen kan worden aan stress. Het zal een ieder bekend voorkomen dat een toch wel ingrijpende gebeurtenis in een vijver soms sporen achterlaat in het gedrag van de vissen. Zo zijn veel koi van nature wel nieuwsgierig maar niet gek, en zullen ze bijvoorbeeld niet per definitie allemaal uit de hand willen eten. Vaak plaatsen mensen een Chagoi in hun vijver vanwege hun zachtaardige karakter (voor zover je daarvan kan spreken bij een koi, maar het is een feit dat de rust van een Chagoi snel afstraalt aar de mede-bewoners waardoor de totale populatie wat rustiger wordt). In de Azukari is echter gekozen voor een leeuwendeel aan Showa en Shiro Utsuri en daarmee heb je snel de vlam in de pan .

De combinatie met zeer snel kouder wordend water heeft dan ook geresulteerd in weinig groei. Bij de vorige meting (half september) zagen we dit al aankomen, oktober is wat dat betreft ook al niet echt een uitbundige maand geweest met koude nachten en niet veel zon om de opwarming van het water nog wat te ondersteunen. Aan de andere kant heeft de snel dalende temperatuur ook een neveneffect, namelijk dat de energie van de koi niet per definitie aangewend wordt voor groei maar meer voor het aanleggen van reserves voor de winter. Dit is genetisch bepaald en niet beinvloedbaar zonder kunstmatig ingrijpen, maar aangezien een van de belangrijkste pijlers van de Azukari is om het "op z'n Japans" te doen laten we de natuur zijn beloop met dien verstande dat de koi niet overwinteren in de vijver maar binnen. Dit gebeurt ook in Japan, op verantwoordelijke temperaturen. De koi krijgt zo ook de mogeiljkheid om de huidkwaliteit weer wat te laten evolueren. De faciliteiten van KoiTopia bieden hiervoor een veilige omgeving:


Wat erg interessant is in de Azukari is om te constateren dat de meeste koi toch een soortgelijk ontwikkelingspatroon hebben laten zien. De intentie van dit experiment is om de koi te laten pieken op het hoogtepunt van haar omvang en wat dat betreft is deze doelstelling als algemeen matra van deze Azukari gekozen. Het leeuwendeel van de koi zit tussen een lengte van 40 en 45 centimeter en deze resultaten zijn voor deze nog jonge koi zeker niet slecht. Daarbij is de ontwikkeling van bijvoorbeeld sumi en andere kenmerken getemperd gebleven zodat dit veel later opgepakt kan worden als de koi een volwassen body heeft gekregen! De groei had over het algemeen wel iets uitbundiger mogen zijn maar het is dan ook de eerste keer dat een project van deze omvang plaatsvindt in de Benelux dus zijn er veel leermomenten geweest. In september is bijvoorbeeld geconstateerd dat er geen nitraat gemeten kon worden. Nitraat, het restprodukt van de stikstofkringloop waarbij ammonium en nitriet wordt omgezet naar nitraat (zie hier) is in vele vijvers altijd wel meer of minder meetbaar. Bij zeer goed functionerende filters wil dit nog wel eens oplossen, maar in het Azukari-experiment wordt grotendeels vertrouwd op de natuurlijke omstandigheden. De algemene conclusie is dat een dergelijke faciliteit met pieken en dalen te maken heeft voopr wat betreft nitraten. Door concurrentie van algensoorten onderling wordt het nitraat als het ware opgenomen. Daarbij wordt een preciar evenwcht bereikt, dat bijvoorbeeld door andere watertemperaturen weer teniet gedaan wordt. Nitraten in een faciliteit als de groei-vijver van de Azukari hoeven dus niet het gehele jaar aanwezig te zijn! Een tweede algemene bevinding is dat de koi welliswaar in zeer goede handen zijn geweest qua frequentie en hoeveelheid van voeren, maar dat een voerautomaat mogelijk net dat ene beetje extra had kunnen brengen door een afgemeten dosis over de 24 uur per dag te verdelen (dus ook 's nachts.... karpers zijn altijd bezig met fourageren, met het zoeken naar eten!).

Voor wat betreft de resultaten van de laatste meting is de groei dus niet noemenswaardig, maar is een groot aantal koi druk bezig geweest te werken aan sumi-ontwikkeling en algemene huidkwaliteit. Wat mijzelf wel opviel is dat de verwachte body-toename over het geheel gezien in de periode vanaf september niet heeft plaatsgevonden. Een voorzichtige conclusie is dat tosai daartoe te uitbundig bezig is met groei en (nog) niet met overwinteren. Vaak zijn het ook de tosai of nissai waar in het voorjaar in menig koi-vijver wat probleempjes mee optreden, blijkbaar is er een winter nodig om dit vanuit de genen te activeren. Maar mogelijk gebeurt dit al eerder in de zomer, het immers ook zo dat tosai zeker nog niet de body kunnen en mogen hebben die we verwachten bij volwassen koi. Maar goed, toch hieronder een leuke foto van de Kohaku vanToshio Sakai, van zeer goede huizen komend liegt het resultaat er niet om!



Maar goed, er komen nog allerlei updates op de site omtrent de Azukari. Zo zullen alle foto's bijgeplaatst gaan worden en worden de statistieken weer bijgewerkt om deze eerste Azukari voor het jaar 2009 af te sluiten. Al met al is het resultaat van de Azukari zeer bevredigend, er wordt onderzocht op welke wijze dit unieke experiment met een gedeelte van de koi een vervolg gegeven kan worden vanaf het voorjaar! Hiervan houden wij u op de hoogte, want er zijn maar weinig gelegenheden en mogelijkheden om koi van deze kwaliteit op te kunnen zien groeien om hen de mogelijkheden te bieden de tategoi-status ook daadwerkelijk glans te geven! Vanuit koi-ontwikkeling hopen wij dat u met plezier deze Azukari heeft gevolgd en in de toekomst gaat volgen! En uiteraard onze dank aan Peter Jacobs van KoiTopia voor het verslag mogen doen hiervan!! En dank aan Mike en Emile voor hun bijdrage in het objectiveren van alle meningen!!

Uiteraard is er volledig de gelegenheid om met ons van gedachten te wisselen over de resultaten of om gewoon wat vragen te stellen. U kunt hiervoor gebruik maken van de reactie-pagina.

Tags: Azukari, Ikeage, kohaku

Afgelopen week zijn de Azukari-koi geoogst en overgeplaatst naar het Koitopia-filiaal. Om de koi wat bij te laten komen van de vangst, wat toch vaak een stressvolle zaak is, zullen ze in het laatste weekend van oktober weer gefotografeerd en gemeten worden. Tevens bestaat dan de gelegenheid om de koi op te halen door de definitieve eigenaars. Daarmee is echter de Azukari niet ten einde, het zou heel jammer zijn om de beloftevolle koi niet een langere tijd de omstandigheden te bieden die hun ontwikkeling optimaal stimuleert. Op dit moment worden dan ook verschillende mogelijkheden bekeken en besproken om in het voorjaar de Azukari te gaan verlengen met de overgebleven tategoi!

Dat is nog een beetje toekomst-muziek, belangrijker is om op dit moment te constateren dat de koi het erg goed hebben gedaan. De gevoelige plaat zal uitwijzen hoe goed de ontwikkeling is geweest, maar er kan gerust gesteld worden dat de koi door de dalende temperaturen sterk aan hun huidkwaliteit hebben gewerkt! De onderstaande foto's geven een indicatie, met name de sumi-ontwikkeling is sterk teruggekomen zo te boordelen vanaf deze foto's.

Dus.... nog even geduld

Tags: Azukari, Ikeage

Op 8 september 2009 is de tweede meting geweest. Vooraf zijn de verwachtingen natuurlijk hoog gespannen, de tategoi hebben tot nu toe een goede ontwikkeling laten zien maar er waren ook wat zorgpuntjes omtrent de algehele teruggang bij alle vissen van met name het sumi. Een eerste snelle blik in de groeivijver werpen, dat had ik me voorgenomen. Even een snelle inventarisatie om in ieder geval een indicatie te hebben wat er zoal boven water ging komen. Je bent tenslotte een flink aantal uren bezig om alle koi de aandacht te geven die ze verdienen en dan neemt "het ongeduld" al snel toe . Helaas, dat behoorde niet tot de mogeiljkheden. Waar de groeivijver de vorige keer nog een heel klein beetje helder was, was de kleur van het water nu duidelijk: donkergroene soep. Geen centimeter kon erin gekeken worden, wat dat betreft waren de voorsignalen van Peter geheel kloppend.

Dat bracht ons wel tot een dilemma. De kleur van het water was dermate erbarmelijk dat het risico bestond dat er niet gefotografeerd kon worden. Even schoot de gedachte door het hoofd de vissen te fotograferen in kraakhelder kraanwater maar dat plan heeft het einde niet gehaald. Het tijdelijk opvangen van de koi in (sterk) afwijkend water is altijd een risico. De vijver wordt ook niet ververst met kraanwater, maar via bronbemaling en dan is de samenstelling van het water toch anders. Aangezien het hier toch gaat om een verzameling tategoi met een aanzienlijke waarde is vermijden van risico in deze fase van het experiment essentieel! Immers, de koi moeten nog zeker een maand in de vijver verblijven en het laatste waar je op zit te wachten is een uitbraak van vervelende parasieten door de stress waaraan je ze toch gaat blootstellen. Je moet je voorstellen dat er eerst een flink sleepnet doorheen getrokken wordt, de vissen in een opvangbak worden geplaatst, vervolgens in een klein bakkie meerdere keren gedraaid en gekeerd en geinspecteerd worden om de evolutie goed te kunnen bestuderen, en als laatste ze weer elders te plaatsen om te fotograferen. Deze laatste stap is ingebouwd omdat bij de vorige Ikeage de schittering van de zon op het water teveel van het goede was voor de foto-camera. Aldus is er een speciale fotografie-unit gecreeerd :



Deze creatieve zonsverduistering leverde in ieder geval een oplossing voor de hinderlijke schittering op het water. Helaas bracht dit ook een extra nadeel teweeg, namelijk het slecht kunnen focussen van de camera in het donker op een vis in sterk vertroebeld water. Dat is ook op de foto's te zien die bij zijn geplaatst op de resultaten-pagina. Her en der wat bruinig van kleur en niet in alle gevallen even scherp helaas. Dit heeft met name een vervelend effect op het shiroji, dat door de bruine verkleuring van het water wat geel oogt. Bij de beoordeling van de koi is gebleken dat dit niet het geval is, het shiroji is van het leeuwendeel van de vissen nog steeds van zeer goede kwalieit.

Misschien was het kiezen voor deze opstelling niet de beste geweest maar gedane zaken nemen geen keer. Er is echter wel een positief punt: de laatste meting die medio november plaats gaat vinden zal gedaan worden bij Koitopia zelf omdat de vissen natuurlijk geoogst moet worden. Het water is daar van prima kwaliteit en het is binnen, dus is er goede hoop dat de laatste foto's de werkelijke schoonheid van de vissen gaat vastleggen op de gevoelige plaat. Want 1 ding is zeker bij het fotograferen van Nishikigoi: de foto doet de koi meestal geen recht, en een slechte foto al helemaal niet!

Over de resultaten van de periode tussen deze en de vorige meting heb ik gemengde gevoelens. De algemene huidkwaliteit heeft zich goed gehouden, en de sumi-ontwikkeling is op gang gekomen. Dat zijn goede resultaten die u kunt zien op de resultaten-pagina per deelnemer. Wat wel opvallend is, is de grote verscheidenheid in groei. Over het algemeen is de groei niet slecht maar zeker niet uitbundig. Nu hebben de koi natuurlijk de warmste periode meegemaakt en te warm water is niet goed voor groei, maar toch zoeken we nog naar oorzaken. Normaal gesproken zie je als er "iets" niet klopt dit direct terug in de groei van de totale groep. Immers, er zullen dan relatief weinig uitschieters zijn maar juist dat hebben we wel geconstateerd! Wat tevens al in eerdere experimenten is aangetoond is dat groei niet lineair is en dat koi soms bepaalde perioden niet of nauwelijks willen groeien ook al biedt je ze de beste omstandigheden. De verschillen zijn echter dermate interessant dat een nader onderzoek wordt uitgevoerd. Aangezien er een uitgebreid beoordelingsformulier is gebruikt kan dit achteraf gebeuren, deze statistieken zullen zo spoedig mogelijk worden geplaatst!

Tot slot van dit verslag een praktisch voorbeeld van wat we willen bereiken met dit Azukari-experiment. Het zal u inmiddels zijn opgevallen dat er een groot aantal Kindai Showa van Dainichi meedoet. Buiten het experiment om is een nisai Kindai Showa van Dainichi geplaatst. Om een indicatie te geven van de potentie van de Showa van Dainichi wil ik u onderstaande foto's niet onthouden, en let u vooral op de kwaliteit van het sumi van deze twee-jarige koi buiten mededinging in dit experiment. Het sumi-potentieel van de tategoi komt zo toch in een heel ander daglicht te staan (klik op foto voor een vergroting)! Praten we maar niet over de kwaliteit van het shiroji en teri (de glans van de huid), dat hebben de tosai van Dainichi meteen van het begin al... geniet van onderstaande detail-foto's




Er worden op dit moment via verschillende kanalen vragen gesteld over de voortgang van dit unieke experiment. Uiteraard denken wij momenteel na over de verschillende mogelijkheden de Azukari een vervolg te geven in de toekomst, om een aantal van de huidige deelnemers te kunnen blijven volgen.. Juist dat is van grote waarde voor de hobbyist en de koi-hobby in het algemeen met betrekking tot de ontwikkeling van kwaliteits-koi. De koi zullen in ieder geval medio november afgevangen zijn (de echte Ikeage!), en een laatste derde meting hebben ondergaan voor dit jaar. Wij hopen dan ook op dat moment de continuiteit van dit unieke experiment aan u te kunnen melden!

Vandaag, 21 juli 2009 is er hard gewerkt om alle tategoi die inmiddels 7 weken in hun riante onderkomen verblijven op de gevoelige plaat vast te gaan leggen. Aangezien het vangen van een paar handen vol tategoi in 100.000 liter water geen sinnecure is werd gebruik gemaakt van een professioneel sleepnet. Om de vissen optimaal voor te bereiden op deze belangrijke dag is een aantal dagen daarvoor ook gestopt met voeren, dit om eventueel scheuren van vinnen doorde mzen van het net tegen te gaan. Zo doen ze het in Japan ook, en er wordt ook gepoogd om de omstandigheden zoveel mogelijk te evenaren dus zulke kleine details horen er ook bij en zijn ook kenmerkend voor de professionele aanpak van dit Azukari-experiment.

Het slepen, wat neerkomt op het op de knieen kruipen met een net over een smalle richel, valt in de praktijk erg mee (gelukkig, maar toch voor de zekerheid een zwembroek aangedaan ). Maar aangezien koi in het nauw ook rare sprongen maakt was het tweemaal afslepen van de faciliteit noodzakelijk want ze kunnen hoog springen en om de een of andere reden weten ze ook precies welke kant op namelijk over het net terug naar de ruimte! Hieronder zijn wat foto's van de Ikeage (zoals de Japanners het oogsten van de moddervijvers noemen) te zien, de tekst met daarin alvast wat tipjes van de sluiers staat eronder:



De koi zijn de afgelopen weken straf gevoerd, en de watertemperaturen hebben ook meegezeten, dus is de voorzichtige schatting geweest dat de koi gemiddeld 6 centimeter gegroeid zouden zijn. Welnu, om met de deur in huis te vallen, deze doelstelling is gehaald en heeft de verwachtingen overtroffen. In voorgaande experimenten is een centimeter per week in volledig gecontroleerde omstandigheden te realiseren, maar in zo'n faciliteit als deze voor de Azukari is geen eerdere ervaring opgedaan. De grootste groeier heeft in zeven weken tijd 10 centimeter aan zijn lijf toegevoegd! Dat zijn zeer goede resultaten

Een groei als deze heeft ook een keerzijde. Als een koi in zijn jonge jaren van grote groei erg hard groeit dan kan zijn huidkwaliteit dat niet bijbenen. Dit is ook de reden geweest om in het experiment van 2008, waar ook een enorme groei is waargenomen met de Momotaro-showa, twee maal het experiment stil te leggen en de koi op koudere temperaturen bij te laten komen. Toch is er een belangrijk verschil natuurlijk, en dat is de faciliteit zelf. In het gifgroene water zijn veel natuurlijke voedingsstoffen aanwezig die in een kleine qbak van 2m3 gewoonweg ontbreken en ook niet toe te voegen zijn. Denk hierbij aan de regelmatige toevoeging van klei, verschillende natuurlijke en levende algen en allerlei beestjes die een positieve invloed uitoefenen op de ontwikkeling van de huid. Toch hebben we tijdens de metingen geconstateerd dat de groei ook in dit geval kleine spoortjes achterlaat wat met name zichtbaar is in het beni (het rood). Niets om je zorgen over te maken, gewoon een bevinding. Er wordt nog overlegd of de koi verwend gaan worden met de natuurlijke kleurstoffen de verwerkt zijn in de Probites Colorboost. In principe is het niet nodig, maar het is wel interessant om te zien wat het effect hiervan zal zijn op de populatie.

De afgelopen weken ben ik regelmatig op de hoogte gehouden van oberservaties. Een van deze observaties was dat het sumi op de koi wat terug liep. Nu zien we dat zelf ook in onze vijvers, gedurende de zomermaanden als de watertemperaturen pieken boven de 20 graden dan zijn met name tosai en nissai het slachtoffer hiervan. In een gesprek met Peter Jacobs hierover tijdens een korte pauze legde hij uit dat dit ook de reden is waarom de grote Japanse koi-shows ook altijd in het voorjaar of winter worden gehouden: gedurende de koudere periode trekt het sumi en het beni samen en komen de koi in het voorjaar in opperste kleurencondities uit de winter! Dit zal vele koi-liefhebbers ook opgevallen zijn in hun vijver, een verklaring kan dus gerust gezocht worden in het groeien en de hoge watertemperaturen. Dat sumi (zwart) terugloopt is ook niet zo erg, sumi van goede kwaliteit komt terug. Van Dainichi en Sakai (en wat minder van Marudoh) is bekend dat het sumi zich pas na een aantal seizoenen echt gaat zetten en stabiliseren, we moeten ons dus realiseren dat we te maken hebben met toverballen op deze erg jonge leeftijd

Maar toch, toverballen of niet, het is heel opvallend dat met name de Marudo Shiro Utsuri echt ver zijn teruggevallen. Nu is een Shiro Utsuri niet te vergelijken met bijvoorbeeld een Showa (wie heeft er geen Shiro Utsuri van bjvoorbeeld Omosako als tosai in zijn vijver gehad die in de verste verste niet de droomvis is geworden die verwacht werd, er is geen ondersteunend patroon omdat het hi ontbreekt wat de vis nog extra in balans houdt), maar eigenlijk moet ik concluderen dat het sumi op alle koi sterk is teruggelopen, en veel meer dan ik had verwacht! Aangezien we hier toch te maken hebben met het neusje van de zalm van toonaangevende bloedlijnen verwacht ik dat het sumi weer zal terugkeren in loop der tijd, maar misschien niet meer in vol ornaat in de korte periode dat ik deze koi kan volgen. Overigens, dat het met alle koi in het experiment gebeurt is een teken dat het er dus bij hoort, het is niet te isoleren tot 1 of enkele koi. Een nadere inspectie van de koi leert ons ook dat het sumi krachtig is, niet wat flauwe randjes aan het uiteinde van een schub maar dik aangezet vanuit de kern van de schubben, en heel erg veel onderhuidse sumi van paarse kleur. Dat belooft dus nog wel wat in de nabije toekomst!

De foto' s van de koi worden ondergebacht in een nieuwe set aan pagina's. Deze zullen zo snel mogelijk online gebracht worden, want er is teveel interessante ontwikkeling om dit achter te houden! Echter, het fotograferen van alle koi, het "bijknippen" van de foto's en de techniek achter de pagina's vergt even wat tijd, dus.... ze komen eraan!

Het project is inmiddels een paar weken van start en de datum waarop de koi voor de eerste keer zullen worden afgevangen komt met rasse schreden dichterbij! Via Koitopia wordt elke week informatie ontvangen over de ontwikkeling maar deze kan alleen worden gestaafd middels foto's (detail-opnames) die alle ontwikkeling zal vastleggen voor u. Aangezien het water zo groen als gras is zijn de bevindingen op dit moment zeker betrouwbaar (goede groei, betere body) maar is het moeilijk in te schatten hoe de ontwikkeling nu precies ervoor staat. Het wordt dan ook een spannend moment voor ons allen als de tategoi voor de eerste keer boven water gaan komen en vastgelegd worden op de gevoelige plaat. Deze foto's leggen tot in detail vast wat de exacte ontwikkeling is, omdat er dan ook een reeele vergelijking gemaakt kan worden met de begintoestand zoals de koi op dit moment zijn gepresenteerd op de Azukari-pagina's.

Wat tevens leuk is te vermelden is dat dit experiment in de koi-wereld niet onopgemerkt is gebleken! Er zijn signalen ontvangen dat een andere leverancier ook startend is met een dergelijke opzet. Nu is een copie zelden zo goed als het orgineel en dat geldt in dit geval ook, maar het geeft aan dat er toch wel iets bijzonders aan het gebeuren is op deze site! Een groter compliment kan niet gemaakt worden, en zo is het maar net . Wat dat betreft is de doelstelling van koi-ontwikkeling.info gelukkig op geen enkele wijze verbonden aan de commerciële wereld van de nishikigoi. Dus tot snel, met de updates van de tategoi-ontwikkeling!

Na een strenge selectie zijn de deelnemers voor dit experiment bekend! U vindt deze bij de deelnemers terug, allen eenjarige koi met een zeer hoge toekomstverwachting. Wij zijn dan ook erg trots om dit experiment voor u te presenteren en inzicht te geven in de ontwikkeling van deze koi in het eerste echte groei-seizoen. Nu is het zo dat de ontwikkeling van koi bij sommige bloedlijnen, zoals de Matsunosuke van Sakai, er één van de lange adem is maar een stevige basis wordt gelegd in het eerste volledige groei-seizoen. Aangezien de koi na het ontwikkelings-experiment hun rondjes gaan zwemmen in de vijvers van de nieuwe eigenaren kunnen de koi niet voor lange termijn gevolgd worden, maar de grootschalige en professionele opzet van het geheel vergoed veel!

De koi die ingezet worden zijn van toonaangevende huizen:

• Toshio Sakai, een van de belangrijkste grondleggers van het dagelijkse plezier dat wijzelf aan onze koi beleven en grondlegger van de Matsunosuke bloedlijn die nog immer de genen van grote kampioenen mag voeden
• Dainichi Koi Farm, een roemruchte naam uit het verleden met een kleine dip maar gezien de resultaten van de laatste jaren op toonaangevende shows weer geheel terug is
• Marudoh Koi Farm, gerund door Hisashi Hirasawa en een protégé van Dainichi, die inmiddels een dermate grote stempel op de koi-wereld heeft gedrukt dat we deze kweker tot de succesvolste mogen rekenen

De omstandigheden voor de koi zijn dermate groot en professioneel opgezet dat we veel mogen en kunnen verwachten! Wij hopen dan ook dat u dit experiment ook weer met veel enthousiasme en plezier zult volgen!