Statistieken van de waterkwaliteit
Wednesday/November/10 11:09
Gedurende de Azukari van 2010 zijn verschillende waterwaardes bijgehouden:
Zie voor een gedetailleerde beschrijving van de niet nader toegelichte parameters de schappen over waterkwaliteit in de bibliotheek. Alle metingen zijn verricht met gekalibreerde meters van Hana, deze meters worden gezien als zeer betrouwbaar en maatgevend als het gaat om het bemeten van water-parameters. Er is dan ook geïnvesteerd in nieuwe meters die tijdens de Azukari voor het eerst zijn gebruikt. Toch heb ik twijfels over sommige absolute waarden, maar dat is op zich niet zo erg. Het gaat erom dat de gemeten waarde best een kleine afwijking mag hebben, als deze afwijking maar constant is zodat er gewerkt kan worden met relatief kloppende waardes.
Het totaalplaatje ziet er als volgt uit:
Gedurende de warme weken zijn de volgende waardes vastgelegd voor de pH:
De pH laat gezien de zomerweken een mooie constante waarde zien. Deze afbeelding toont alleen een gemiddelde over de periode. Omdat de pH geen "vaste waarde" is kan deze over de gehele dag heen wat schommelen, onder andere door de hoeveelheid CO2 die zich in het water bevindt. De omstandigheden lieten niet toe om een permanente digitale pH-meting uit te voeren dus is deze indicatief.
Met betrekking tot het aanwezige nitriet en nitraat is de volgende grafiek samengesteld:
Gedurende de wekelijkse metingen is er in de zomermaanden geen enkele keer een hoeveelheid nitriet of nitraat aangetroffen! Een belangrijke oorzaak hiervoor is gelegen in het opgepompte grondwater wat verantwoordelijk is voor het straffe ververs-regiem. Dit grondwater is namelijk geheel vrij van nitraten, en dat is redelijk uniek. Omdat de faciliteit geen algendodende middelen bevat worden de gevormde nitraten tijdens het nitrificatie-proces geabsorbeerd door algen. Gedurende de Azukari is de vijver dan ook groen geweest, niet zo dik als erwtensoep maar wel met een hele duidelijke groen zweem in het water.
De derde grafiek toont u de gemiddelde temperatuur en de opgeloste zuurstof in het water:
De watertemperaturen zijn goed geweest maar niet uitbundig, reeds na week 27 is een gestage daling ingezet. Het basisniveau aan opgeloste zuurstof is gewoon goed te noemen en ruim voldoende voor het biologische leven. Het water is dan ook zwaar belucht en extra stromingspompen creëerden nog eens extra uitwisseling. Heel goed te zien is dat warmer water minder zuurstof kan bevatten, naarmate de watertemperatuur daalt (tred naar beneden) neemt de hoeveelheid opgeloste zuurstof toe (stijgende trend)!! De waardes van de opgeloste hoeveelheid zuurstof (o2) zijn wat aan de hoge kant, vermoedelijk is de meter hier absoluut gezien wat te optimistisch maar relatief gezien zijn de meetwaardes sowieso in de groene zone en goed bruikbaar geweest voor de trend-analyse.
En als laatste de TDS waarde (ter controle is tevens de elektrische geleidbaarheid van het water gemeten in micro-siemens maar deze is eenvoudig te herberekenen naar TDS):
De gemeten TDS-waardes laten toch een wat stijgend verloop zien. Ondanks een streng verversingsregiem van 10-15% per dag is duidelijk zichtbaar dat de de TDS waarde een licht stijgende trend laat zien. Even los van de discussie die gevoerd zou kunnen worden over de mate van verversing die mogelijk te laag is geweest (immers, de delta tussen de gemeten hoeveelheid en de basiswaarde en de gemeten hoeveelheid kan gelijk gesteld worden aan de mate van vervuiling) is een mogelijke oorzaak gelegen in de dalende watertemperaturen waarbij de koi meer moeite hebben om de voedingsstoffen goed op te kunnen nemen en dus meer vervuiling achterlaten. Let wel, dit is pure speculatie want de watertemperaturen hebben zich in een goede bandbreedte gehouden ten opzichte van het metabolisme van de koi maar het zou een oorzaak kunnen zijn. De optimale temperatuur voor een koi om voeding optimaal te verteren en de voedingsstoffen op te neme ligt rond de 24 graden. In week 34 is de TDS-waarde weer is gedaald, rond die periode is ook de voederfrequentie weer aangepast waardoor het aanbod van voer is verminderd (en dus ook de maximale vervuiling).
Al met al kunnen we spreken van een erg stabiele Azukari, waarbij gesteld moet worden dat de watertemperaturen wel iets beter hadden mogen zijn. Vanuit de optiek van de waterkwaliteit valt alleen de licht stijgende TDS-waarde op, verder zijn de waterwaardes uiterst stabiel geweest als men de wekelijkse metingen vergelijkt. Omdat het steekproef-metingen zijn kan helaas geen generieke conclusie getrokken worden, want daardoor zou je in moeten kunnen zoomen op detailmetingen per dag of per uur. Desalniettemin hebben de metingen meer inzicht opgeleverd in het gedrag van de Azukari-vijver gedurende de zomermaanden!
- De pH
- Nitriet (No2-)
- Nitraat (No3-)
- TDS
- Opgeloste zuurtsof (DO). "Dissolved Oxygen" is een indicatie van de opgeloste zuurstof in het water. Aangezien ieder leven begint bij de aanwezigheid van leven is een optimale zuurstofoplossing, afhankelijk van de temperatuur. Een gezond zuurstofniveau ligt tussen de 5 en 6 ppm, hoger is in deze nog beter.
- Watertemperatuur
Zie voor een gedetailleerde beschrijving van de niet nader toegelichte parameters de schappen over waterkwaliteit in de bibliotheek. Alle metingen zijn verricht met gekalibreerde meters van Hana, deze meters worden gezien als zeer betrouwbaar en maatgevend als het gaat om het bemeten van water-parameters. Er is dan ook geïnvesteerd in nieuwe meters die tijdens de Azukari voor het eerst zijn gebruikt. Toch heb ik twijfels over sommige absolute waarden, maar dat is op zich niet zo erg. Het gaat erom dat de gemeten waarde best een kleine afwijking mag hebben, als deze afwijking maar constant is zodat er gewerkt kan worden met relatief kloppende waardes.
Het totaalplaatje ziet er als volgt uit:
Gedurende de warme weken zijn de volgende waardes vastgelegd voor de pH:
De pH laat gezien de zomerweken een mooie constante waarde zien. Deze afbeelding toont alleen een gemiddelde over de periode. Omdat de pH geen "vaste waarde" is kan deze over de gehele dag heen wat schommelen, onder andere door de hoeveelheid CO2 die zich in het water bevindt. De omstandigheden lieten niet toe om een permanente digitale pH-meting uit te voeren dus is deze indicatief.
Met betrekking tot het aanwezige nitriet en nitraat is de volgende grafiek samengesteld:
Gedurende de wekelijkse metingen is er in de zomermaanden geen enkele keer een hoeveelheid nitriet of nitraat aangetroffen! Een belangrijke oorzaak hiervoor is gelegen in het opgepompte grondwater wat verantwoordelijk is voor het straffe ververs-regiem. Dit grondwater is namelijk geheel vrij van nitraten, en dat is redelijk uniek. Omdat de faciliteit geen algendodende middelen bevat worden de gevormde nitraten tijdens het nitrificatie-proces geabsorbeerd door algen. Gedurende de Azukari is de vijver dan ook groen geweest, niet zo dik als erwtensoep maar wel met een hele duidelijke groen zweem in het water.
De derde grafiek toont u de gemiddelde temperatuur en de opgeloste zuurstof in het water:
De watertemperaturen zijn goed geweest maar niet uitbundig, reeds na week 27 is een gestage daling ingezet. Het basisniveau aan opgeloste zuurstof is gewoon goed te noemen en ruim voldoende voor het biologische leven. Het water is dan ook zwaar belucht en extra stromingspompen creëerden nog eens extra uitwisseling. Heel goed te zien is dat warmer water minder zuurstof kan bevatten, naarmate de watertemperatuur daalt (tred naar beneden) neemt de hoeveelheid opgeloste zuurstof toe (stijgende trend)!! De waardes van de opgeloste hoeveelheid zuurstof (o2) zijn wat aan de hoge kant, vermoedelijk is de meter hier absoluut gezien wat te optimistisch maar relatief gezien zijn de meetwaardes sowieso in de groene zone en goed bruikbaar geweest voor de trend-analyse.
En als laatste de TDS waarde (ter controle is tevens de elektrische geleidbaarheid van het water gemeten in micro-siemens maar deze is eenvoudig te herberekenen naar TDS):
De gemeten TDS-waardes laten toch een wat stijgend verloop zien. Ondanks een streng verversingsregiem van 10-15% per dag is duidelijk zichtbaar dat de de TDS waarde een licht stijgende trend laat zien. Even los van de discussie die gevoerd zou kunnen worden over de mate van verversing die mogelijk te laag is geweest (immers, de delta tussen de gemeten hoeveelheid en de basiswaarde en de gemeten hoeveelheid kan gelijk gesteld worden aan de mate van vervuiling) is een mogelijke oorzaak gelegen in de dalende watertemperaturen waarbij de koi meer moeite hebben om de voedingsstoffen goed op te kunnen nemen en dus meer vervuiling achterlaten. Let wel, dit is pure speculatie want de watertemperaturen hebben zich in een goede bandbreedte gehouden ten opzichte van het metabolisme van de koi maar het zou een oorzaak kunnen zijn. De optimale temperatuur voor een koi om voeding optimaal te verteren en de voedingsstoffen op te neme ligt rond de 24 graden. In week 34 is de TDS-waarde weer is gedaald, rond die periode is ook de voederfrequentie weer aangepast waardoor het aanbod van voer is verminderd (en dus ook de maximale vervuiling).
Al met al kunnen we spreken van een erg stabiele Azukari, waarbij gesteld moet worden dat de watertemperaturen wel iets beter hadden mogen zijn. Vanuit de optiek van de waterkwaliteit valt alleen de licht stijgende TDS-waarde op, verder zijn de waterwaardes uiterst stabiel geweest als men de wekelijkse metingen vergelijkt. Omdat het steekproef-metingen zijn kan helaas geen generieke conclusie getrokken worden, want daardoor zou je in moeten kunnen zoomen op detailmetingen per dag of per uur. Desalniettemin hebben de metingen meer inzicht opgeleverd in het gedrag van de Azukari-vijver gedurende de zomermaanden!