De koi zijn inmiddels allemaal geoogst, verplaatst naar het winterverblijf en (waar van toepassing) opgehaald door hun nieuwe eigenaren. Over het algemeen is de Azukari weer prima verlopen. In een eerder bericht is reeds gemeld dat onze favoriete huis-tuin-en-keuken vogel, de reiger, waarschijnlijk behoorlijk heeft huisgehouden. Helaas is deze aanname waarheid gebleken, en zijn meer dan 16 koi "missing in action". Een aantal heeft kunnen ontsnappen aan de niets-ontziende kaken van deze vogel met de nodige (kleine) beschadigingen. Dat hoort erbij, een Azukari is ondanks alle goede zorgen niet risicoloos maar dit zal door de dealer Koitopia prima opgelost gaan worden. Allereerst maar even wat resultaten van de tosai.

De kohaku zijn de Azukari gestart met kleine lengtes (vanaf 16 centimeter) en hebben een nette ontwikkeling doorgemaakt. De eerste twee koi zijn Kohaku van Marudo, de onderste twee zijn van Toshio Sakai:




Opvallend is de bouw van de koi van beide kwekers zelf. Als men de bovenste foto's vergelijkt met de ondersten dan is er een duidelijk verschil in bouw wat is te herleiden tot de gebruikte bloedlijnen. Toshio Sakai heeft zijn Kohaku het afgelopen jaar verder verbeterd, de koi hebben een langer hoofd dan voorheen. Dat is een erg interessant aspect met het oog op de ontwikkeling, vooralsnog is de groei van de Kohaku van Marudo en Sakai niet substantieel anders. De ontwikkeling van het hoofd zal zeker anders zijn, de verwachting is dat de verbreding van het hoofd bij de Kohaku van Toshio Sakai pas in een later stadium zal plaatsvinden. Dat is voor Matsunosuke-koi ook wel een kenmerk, de koi pakken over het algemeen eerst hun lengte waarna het skelet zich gaat verbreden en de koi zijn uiteindelijke vorm gaat krijgen. Let overigens ook op de prachtige glinsterende huid van de tweede koi van Sakai.

Ook de Sanke hebben een goede ontwikkeling laten zien:





Qua body is er nog niets te verwachten (daarvoor zijn de koi nog te jong) maar de groei is niet uitbundig geweest. De Sanke van Marudo, de eerste, is een klassiek voorbeeld van een Sanke met gevoel voor balans. wat dat betreft zijn de Sanke van Sakai toch anders. Met name het zogenaamde "atarashi sumi", een vorm van sumi die we nu enkele jaren terugzien op een moderne Matsunosuke-Sanke is niet meer zo vlekkerig en beter geconcentreerd, maar duidelijk is dat de sumi in grote mate aanwezig is en zal blijven. Dat is een kwestie van smaak, wat op de foto's niet te zien is is dat het sumi ook daadwerkelijk anders is. Atarashi sumi is wat dat betreft echt zo zwart en glimmend als pianolak!

Wel moet gezegd worden dat het beni (rood) van de Marudo als tosai wat beter voor elkaar was dan bij de overige Sanke. In onderstaande afbeelding, als voorbeeld van een van de koi, is aangegeven waar het beni wat verandering heeft ondergaan of waarvan verwacht mag worden dat dit gaat gebeuren:

• Sashi (voorkant van patroon waar de voorliggende schub de achterliggende schub overdekt) wat breed, mogelijk wat wegtrekkend beni
• een schub met licht beni aan de rand van het patroon, dit kan mogeiljk wegtrekken want de intensiteit is niet voldoende
• Ook op het middengebied wat erg breed sashi
• En op het begin van de rug achter het hoofd nog een wat breder sashi dan gewenst.
• Maar...... Kijk eens naar de aftekening van het beni op het hoofd, is dat scherp of niet!

Wat gezegd kan worden is dat het beni als tosai wat rommelig oogt, maar dat gedurende de ontwikkeling van de koi dit zich sterk lijkt te verbeteren. Met name bij het sashi is zichtbaar dat dit in beweging is, enerzijds door beni dat oplost en anderzijds door het dikker worden van de opperhuid waardoor de beni niet meer kan doorschijnen. Over de Sanke zelf kan gezegd worden dat het sumi voorin wat zwaar zal gaan worden en hoogstwaarschijnlijk verder zal uitbreiden. De balans qua patroon moet van de sumi-vlek op het midden van de rug komen dus dat wordt een interessant project als het gaat om ontwikkeling!






En dan de Showa:







Alle Showa zijn van Toshio Sakai en (uiteraard) van de Matsunosuke-bloedlijn. Wat in de vorige editie niet gelukt is, is dat in deze wel: het sumi is gestabiliseerd waardoor de ontwikkeling daarvan nog even uit kan blijven. En dat is ook de bedoeling, want de koi moeten nog enkele jaren doorontwikkelen en dan hun top bereiken. Ook met betrekking tot de showa is een verbetering van sashi en beni zichtbaar. De koi verraden nog niet veel van hun huidige patronen, liefhebbers van traditionele showa moeten goed kijken naar de tweede showa en het sumi in ontwikkeling proberen te positioneren. De body van deze koi is zeker goed te noemen dus dat is een zeer interessante koi voor de toekomst! Zonder de overige koi tekort te willen doen natuurlijk.

Tags: Ikeage, kohaku, Sanke, Showa