Gevoeldigheid (ISO, ASA, DIN)
20/03/11 23:43
De ISO-waarde geeft aan hoe gevoelig de film of digitale camera is voor licht. Digitale camera's kunnen ingesteld worden op verschillende ISO-waardes. Voor het digitale tijdperk heette de ISO-waarde ook wel ASA- of DIN-waarde maar tegenwoordig spreken we voornamelijk nog over ISO-waarde als indicator voor de lichtgevoeligheid.

Hoe hoger de waarde hoe hoger ook de lichtgevoeligheid, en bij een hoge lichtgevoeligheid is er minder minder licht nodig voor een goede opname. De standaard gevoeligheid van de meeste digitale camera's ligt rond de 100 ISO maar vaak is dit op elk moment aan te passen. Let er wel op dat bij een hoge ISO-waarde u sneller last heeft van "ruis", een vorm van korreligheid van de foto.

Met de meeste digitale fotocamera's zijn verschillende ISO-waarden te selecteren. De meest gebruikte waarden zijn 100, 200, 400, 800 en 1600 (in de fotografie gebruikt men de term "stop": dit betekent altijd een verdubbeling of halvering van sluitertijden, diafragmawaarden of ISO-waarden, de aangegeven waarden zijn dus niet toevallig gekozen..). De beste ISO-waarde is de laagst mogelijke waarde voor de hoeveelheid licht die u heeft! Naarmate er minder licht is kunt u een hogere waarde gebruiken. U kunt echter ook de sluitertijd verlengen (immers, er komt dan een bepaalde hoeveelheid licht langer in aanraking met de CCD, de digitale chip die het traditionele fotomateriaal heeft vervangen) OF u vergroot uw iafragma (F)">diafragma en daarmee de scherptediepte!
U heeft dus verschillende opties, maar door veel te oefenen met uw camera en daarbij verschillende ISO-waarden te gebruiken in verschillende omstandigheden leert u in ieder geval in wat de laagst mogelijke ISO-waarde is voor uw camera in een bepaalde situatie. U krijgt daarmee in ieder geval foto's van een hogere kwaliteit en minder "ruis"!
Bron: Wikipedia

Hoe hoger de waarde hoe hoger ook de lichtgevoeligheid, en bij een hoge lichtgevoeligheid is er minder minder licht nodig voor een goede opname. De standaard gevoeligheid van de meeste digitale camera's ligt rond de 100 ISO maar vaak is dit op elk moment aan te passen. Let er wel op dat bij een hoge ISO-waarde u sneller last heeft van "ruis", een vorm van korreligheid van de foto.

Welke ISO-waarde is het beste?
Met de meeste digitale fotocamera's zijn verschillende ISO-waarden te selecteren. De meest gebruikte waarden zijn 100, 200, 400, 800 en 1600 (in de fotografie gebruikt men de term "stop": dit betekent altijd een verdubbeling of halvering van sluitertijden, diafragmawaarden of ISO-waarden, de aangegeven waarden zijn dus niet toevallig gekozen..). De beste ISO-waarde is de laagst mogelijke waarde voor de hoeveelheid licht die u heeft! Naarmate er minder licht is kunt u een hogere waarde gebruiken. U kunt echter ook de sluitertijd verlengen (immers, er komt dan een bepaalde hoeveelheid licht langer in aanraking met de CCD, de digitale chip die het traditionele fotomateriaal heeft vervangen) OF u vergroot uw iafragma (F)">diafragma en daarmee de scherptediepte!
U heeft dus verschillende opties, maar door veel te oefenen met uw camera en daarbij verschillende ISO-waarden te gebruiken in verschillende omstandigheden leert u in ieder geval in wat de laagst mogelijke ISO-waarde is voor uw camera in een bepaalde situatie. U krijgt daarmee in ieder geval foto's van een hogere kwaliteit en minder "ruis"!
Bron: Wikipedia